داستان:خاطرات یک روباه پارت یک

سلام بچه ها این داستانو خودم نوشتم و. پارت یکشه وقتی تمام شد میخوام چاپش کنم برام آرزوی موفقیت کنید🥹

بوی خاک باران خورده می آید گوش هایم آرام تکان میدادم من نامی ندارم فقط روباهی هستم که بیهدف در برف حرکت میکنه برف تازه خز نارنجیم را لمس میکند من فقط میخواستم ببینم پشت آن صخره چیست. هرچند هوا سردبود

اگرچه هوا سرد است اما یک روباه همیشه به این هوا عادت دارد چون ما چیزی جز موجوداتی نیستیم که بی هدف در زمین حرکت میکنیم شما همیشه درباره زیبایی روباه ها حرف میزنید. ولی هیچوقت درباره این حرف نمی زنید که ی روباه میتواند از ی مرد هم صادق تر باشد.

شما همیشه در داستاناتون روباه هارو شخصیت بده میکنید و هیچوصت شخصیت خوبه نمیکنید چون ما روباه ها فرشته ایم اما شیطانم اول فرشته بود

بالا خره به پشت صخره رسیدم اونجا دریاچه ای یخزده بود روبه رویش وایسادم در یخ با چیزی روبه رو شدم که خیلی نگاهش کردم انعکاس خودم بود. ناگهان یخ شکست و تو آب افتادم با شنا کردن خودمو به خشکی رسوندم خز نارنجیم که پف پفی بود. حالا خیس آب شده بود با ی تکان کل آب پشمم بر روی زمین ریخت حالا خشک تر شده بودم

شروع به قدم زدن کردم ی لانه کوچک یابیدم رفتم توش و آماده برای خواب زمستونی شدم چشمام رو بستم.......... وقتی چشمام روباز کردم بهار بود. گلا شکوفه کرده بود این داستان ادامه دارد....