ایران درودی ، بانوی نور و بلور

ایران درودی ، بانوی نقاش ایرانی که شاید خیلی از ما او را نشناسیم من در اینجا زندگینامه او و برخی از آثارش را به نمایش خواهم گذاشت

ایران دَرّودی (۱۱ شهریور ۱۳۱۵ – ۷ آبان ۱۴۰۰ متولد مشهد) نقاش ایرانی بود. او همچنین کارگردان، نویسنده، منتقد هنری و استاد دانشگاه رشته تاریخ هنر بود. درودی به عقیده برخی منتقدان پیرو مکتب فراواقع‌گرایی (سورئالیسم) بود. مجله کارفور، چاپ فرانسه، در نقد آثار درودی فضای کارهای وی را شبیه آثار سالوادور دالی و ماکس ارنست دانست. درودی در سال ۱۹۷۰ به درخواست دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف به تدریس تاریخ هنر در این دانشگاه پرداخت. او از پیشگامان نقاشی نوگرای ایران و از چهره‌های شناخته شده هنر ایران در سطح بین‌المللی بود.

زادهٔ : ۱۱ شهریور ۱۳۱۵ ، مشهد، ایران درگذشت:۷ آبان ۱۴۰۰ (۸۵ سال) ،تهران، ایران ملیت:ایرانی محل تحصیل:مدرسه عالی هنرهای زیبا بوزار پاریس پیشه:نقاش همسر:پرویز مقدسی

ایران درّودی نقاش، کارگردان، نویسنده، منتقد هنری و استاد دانشگاه در یازدهم شهریورماه 1315 در مشهد و در خانواده‌ای سرشناس به دنیا آمد. خاندان پدری از بازرگانان صاحب نام خراسان و خانواده­­ى مادری از بازرگانان قفقاز بودند که پس از انقلاب شوروی به ايران مهاجرت کرده و در مشهد اقامت گزیدند. درّودی با علاقه‌ای که از کودکی به نقاشی داشت‌ پس از اتمام تحصیلات متوسطه، راهی فرانسه شد و تحصیلات خود را در بوزار، دانشکده­­ی عالی هنرهای زیبای پاریس به پایان رسانید. او درآکادمی سلطنتی بروکسل دوره­­ی ويترای را گذرانید و تاريخ هنر را در مدرسه لوور پاریس فراگرفت.

ایران درودی در سال‌های دهه ۱۳۴۰ خورشیدی در شهرهای مختلف اروپا آثار خود را در نگارخانه‌های مختلف به نمایش گذاشت و سپس به آمریکا رفت. در آمریکا با پرویز مقدسی کارگردان تئاتر و سینما ازدواج کرد. هر چند دوران زندگی مشترک این دو با مرگ زود هنگام مقدسی به پایان رسید اما تأثیر بسیار عمیقی بر درودی گذاشت و او دیگر هرگز ازدواج نکرد. پس از مرگ پابلو پیکاسو، روزنامه اطلاعات در ۲۰ فروردین ۱۳۵۲ از بزرگان نقاشی ایران شامل بهجت صدر، امین‌الله رضایی، محمود فرشچیان، معصومه سیحون، فرامرز پیلارام و ایران درودی دعوت کرد و گفته‌های آن‌ها را در ویژه‌نامه خود منتشر نمود.

ایران درودی در بیش از ۶۳ نمایشگاه انفرادی و بیش از ۲۵۰ نمایشگاه گروهی در ایران و سراسر جهان، آثار خود را به دید عموم گذاشت. او با نوشتن کتاب در فاصلهٔ دو نقطه به نویسندگی نیز روی آورد.

به چندی از آثار او میپردازیم

ره آورد سفر ( ژاپن )

به زلالی یک عشق

پایداری

سلطه ی بودن

مرثیه ی آب - به یاد پرویز

سرزمین بیگانه

سنگ ، برگ ، خاک

بی کرانگی

بلور طلوع لقب بانو ایران درودی ، بانوی نور و بلور است

معروف ترین اثر او رگ های زمین ، رگ های ما ( نفت )