آیا آدم کنترل‌گری هستی؟

لطفا هر سوال را با دقت بخوانید و گزینه‌ای را انتخاب کنید که بیشتر از همه شبیه رفتار یا احساسات واقعی شما در موقعیت‌های مختلف است.

وقتی با یه نفر روی یه کار مشترک کار می‌کنی و می‌بینی اون داره کار رو با روش خودش جلو می‌بره، نه با روشی که تو توی ذهنت داشتی، معمولاً چقدر برات سخته که دخالت نکنی و بذاری همون‌جوری که خودش می‌خواد پیش بره؟

وقتی برای یه چیزی برنامه می‌ریزی و بعد می‌بینی اوضاع اون‌طوری که فکر می‌کردی پیش نمیره، معمولاً چقدر به‌هم می‌ریزی و حس می‌کنی باید سریع دوباره همه‌چی رو دست بگیری؟

وقتی یه کاری رو می‌سپری به یکی دیگه، چقدر ذهنت درگیر این می‌شه که نکنه کارو دقیق و همون‌جوری که تو می‌خواستی انجام نده؟

اگه یکی از نزدیکات بدون هماهنگی با تو برای یه چیزی که به هر دوتاتون مربوطه تصمیم بگیره، معمولاً چقدر ناراحت می‌شی و حس می‌کنی باید از همه‌چی باخبر باشی؟

وقتی توی یه شرایطی قرار می‌گیری که همه‌چی مبهمه، معلوم نیست چی می‌شه، یا خارج از چیزی پیش میره که تو انتظار داشتی، چقدر سعی می‌کنی با کنترل کردن آدم‌ها یا شرایط به خودت آرامش بدی؟

در مورد آدم‌هایی که برات مهمن، چقدر لازم داری بدونی کجان، چیکار می‌کنن و تصمیم بعدیشون چیه تا حس امنیت و آرامش داشته باشی؟

وقتی حس می‌کنی رابطه، کار یا حتی فضایی که توش هستی اون نظم و ترتیبی رو که تو دوست داری نداره، چقدر سریع توی ذهنت زنگ خطر روشن می‌شه و دلت می‌خواد همه‌چی رو مرتب و کنترل‌شده کنی؟

اگه کسی به توصیه، نظر یا برنامه‌ای که تو دادی گوش نکنه و راه خودش رو بره، معمولاً چقدر ناراحت می‌شی و اینو به حساب نادیده گرفته شدن می‌ذاری؟

وقتی توی یه جمع، رابطه یا یه کار گروهی می‌بینی تصمیم‌گیری‌ها بدون نظر تو انجام می‌شه، چقدر حس می‌کنی باید بیشتر وارد بشی تا خیالت راحت بشه که همه‌چی درست پیش میره؟

وقتی کسی کاری رو یه جوری انجام میده که از نظر تو درست، دقیق یا منطقی نیست، چقدر برات سخته که بذاری خودش تجربه کنه و از اشتباهش یاد بگیره؟