عزت نفس شرطی؟

عزت نفس فقط یک مدل نیست، ما انواع عزت نفس را داریم. عزت نفس سالم، ناسالم، خودشیفته گانه و البته عزت نفس شرطی یا شکننده،

عزت نفس شرطی چیه؟ توی عزت نفس سالم، آدم خودشو با تمام اشتباهات و ضعف ها و خوبی هاش دوست داره، ولی توی عزت نفس شرطی آدم فقط خودشو در صورتی دوست داره که عالی باشه، به محض اینکه خطایی یا اشتباهی انجام بده خودشو سرزنش میکنه و احساس میکنه ارزشمند نیست.

کسی که عزت نفس شرطی داره، ایده آل هایی داره که برای هر کسی فرق میکنه. یکی میگه: اگه نمره 20 نگیرم=بی ارزشم. اگه نمره 20 بگیرم=با ارزشم و خودمو دوست دارم. اگه همیشه اخلاقی باشم=با ارزشم و...

یکی از علت های عزت نفس شرطی، «کمالگرایه» آدمی که همیشه چیزی را کامل و بی نقص میخواد، و اگر اون طور نباشه به شدت تحت فشار قرار میگیره. تجربه های کودکی هم ممکنه باشن، «الان باید بگم ریشه در کودکیتون داره😂 😑»

عزت نفس شرطی سلامت روانتون را نابود میکنه، ممکنه کاری کنه به تایید بیرونی وابسته بشین،و نتونین خودتونو کامل بپذیرید، با خودتون مهربان نیستید،«شفقت به خود یعنی من با خودم حتی زنان اشتباه مثل یک دوست رفتار میکنم و سرزنش نمیکنم، یک گست دیگه راجبش میسازم»

فرق عزت نفس شرطی با ناسالم اسنه: آدمی که عزت نفس پایین داره یا ناسالمه،در هیچ صورت خودش ارزشمند و دوست داشتنی نمیبینه، آدمی که عزت نفس شرطی داره، خودشو ارزشمند میدونه،ولی فقط با یکسری شرط و ایده آل هایی مشخص

در نهایت اینو ساختم تا با خودتون فکر کنین. همیشه و در هر شرایطی به خودتون افتخار میکنین؟خودتونو دوست دارین؟ منظورم این نیست که اخلاقای بوتونو بهش افتخار کنیم و تلاش برای حلش نکنین» یا اینطور نیست؟ واقعا احساس میکنین عزت نفس دارین؟برای اینکه یک ویزگی تون کامل تایید بشه نیازی به گفتن دیگران ندارین؟ این مطلب قطعا نمیتونه کامل تشخیص بده، ولی اگه اینجوری حس کردین خودتون حتما تحقیق کنین.