چرا گاهی انقدر سخته با خودمان مهربون باشیم؟

حتما زیاد شنیدین که با خودت مهربون باش، وقتی اشتباه میکنی خودتو سرزنش نکن،و... ولی گاهی انگار خیلی سخته🙃 ولی چه علتی میتونه داشته باشه؟

اولین علتا،میتونن یکسری مشکلات سخت باشن. 1.اضطراب 2.افسردگی 3.وسواس چرا؟ چون مهربانی با خود، یعنی آرام بودن، این دقیقا برعکس چیزیه که اضطراب میخواد. افسردگی بیشتر به معنی بی ارزش دیدن خودمونه، خب همچین آدمی خودشو لایق مهربونی نمیدونه،وسواس هم کلا با خود انتقادی زندست،

اولین علتا،میتونن یکسری مشکلات سخت باشن. 1.اضطراب 2.افسردگی 3.وسواس چرا؟ چون مهربانی با خود، یعنی آرام بودن، این دقیقا برعکس چیزیه که اضطراب میخواد. افسردگی بیشتر به معنی بی ارزش دیدن خودمونه، خب همچین آدمی خودشو لایق مهربونی نمیدونه،وسواس هم کلا با خود انتقادی زندست،

باور های غلط دیگه ای هم وجود داره، مهربون بودن با خود را با آسمون گرفتن اشتباه میکنیم. فکر میکنیم جلوی پیشرفت را میگیره و متاسفانه خیلی از معلما از این روش استفاده میکنن🙃 این درست نیست، مغز و قلب ما یک ماشین فولادی نیست.

ریشه در گذشته، ما از گذشته یاد گرفتیم اول همیشه روی ضعف ها، خطر ها، و.. تمرکز کنیم، چون اگه در گذشته مدام خوشبین و خوشحال میبودیو با وجود خطر های زیاد قطعا کشته می‌شدید. بد رفتاری با خود میتونه یک قسمتی از این قضیه باشه، مغز ما فکر میکنه اگه نقص های خودمونو بزرگ کنیم داریم از خودمون محافظت میکنیم🌱 🙃

فشار و سختی، وقتی خیلی فشار روانی داریم، مغزمون نمیتونه انرژی رو برای چیزای غیر آشنا بزاره، اگه دقت کرده باشین واقعا اون لحظه سخته که سعی کنین با خودتون مهربون باشین،مغز اون لحظه فقط سعی میکنه فشار را کم کنه.

و یکسری باور ها، که ممکنه یاد گرفته باشیم یا به وجود آمده باشه، عزت نفس پایین، کمال‌گرایی. کسی که حس میکنه ارزشی نداره، حتی نقطه قوت های خودشو نمیبینه، کسی که کمالگراست،دنبال کمال میگرده،در حالی که اون وجود نداره🙃 و آدم کمال‌گرا همیشه حس میکنه به اندازه کافی خوب انجامش نداده،طبیعیه که مهربونی با خودش را فراموش کنع🙃