بازی زندگی

بیشتر مردم زندگی را پیکار می‌دانند؛ اما زندگی پیکار نیست، بازی است.

زندگی بازی است؛ بازی‌‌ای که بدون آگاهی از قوانین نمی‌توان در آن پیروز شد. «زندگی، بازی بزرگ دادن و ستادن است.» «آدمی هرچه بکارد، همان را درو خواهد کرد.» یعنی هرآنچه از آدمی در سخن یا عمل آشکار شود، یا بروز کند، به خود او باز خواهد گشت و هرچه بدهد، باز خواهد ستاند. اگر نفرت بورزد، نفرت به او باز خواهد گشت؛ اگر عشق ببخشد، عشق خواهد ستاند؛ اگر انتقاد کند، از او انتقاد خواهد شد؛ اگر دروغ بگوید، دروغ خواهد شنید؛ و اگر تقلب کند، به او کلک خواهند زد.

قوه تخیل در بازی زندگی نقش شگرف دارد. هرآنچه آدمی در خیال تصور کند، دیر یا زود در زندگی‌اش نمایان می‌شود. برای پیروزی در بازی زندگی، باید نیروی خیالمان را ورزیده کنیم. کسی که به قوه تخیل خود یاد داده باشد که تنها نیکی را تصور کند، خواهد توانست به همه مرادهای به‌حق دلش برسد؛ به سلامت، ثروت، عشق، دوستی یا هر آرمان بزرگ دیگری.

تخیل را قیچی ذهن خوانده‌اند. این قیچی، شبانه‌روز در حال بریدن تصاویر است. آدم در ذهن خود تصاویری می‌سازد و دیر یا زود در دنیای بیرون با آفریده‌های ذهنش روبه‌رو می‌شود. برای آزمودن و ساختن نیروی خیال، باید کار ذهن را شناخت. (در اسلاید بعد کار ذهن رو بیشتر بررسی میکنیم)

ذهن سه بخش دارد: نیمه‌هشیار، هشیار و هشیاری برتر 🕯ذهن نیمه هشیار قدرت مطلق است و مسیر و جهت ندارد. هر فرمانی به آن دهند، همان را انجام می‌دهد و فاقد توان فهم و استنباط است. «هر آنچه که آدم عمیقأ احساس یا به روشنی مجسم کند، بر ذهن نیمه‌هشیار اثر می‌گذارد و موبه‌مو در صحنه زندگی‌اش تجلی می‌یابد.» مثلا، وقتی به چیزی که نیستیم وانمود می‌کنیم، روی ذهن نیمه‌هشیار ما تاثیر می‌گذارد و کم‌کم به همان چیز تبدیل می‌شویم.

🕯ذهن هشیار ذهن بشری است و زندگی را به همان شکلی که به نظر می‌رسد، می‌بیند. ذهن هشیار، مرگ، بلا، بیماری، فقط و تنگنا را می‌بیند و بر ذهن نیمه‌هشیار اثر می‌گذارد. 🕯ذهن هشیاری برتر ذهن الهی درون هرانسانی است و قلمرو آرمان‌ های عالی و عرصه طرح الهی است. (بخوام واضح‌تر بگم مثل همون آرزوی محالی‌ هست که برآورده میشه درحالی که حتی تصورش هم نمی‌کردیم. در واقع همون سرنوشت و تقدیره) بسیاری از مردم، بی‌خبر از تقدیر راستین خود، برای چیزها و اوضاعی می‌کوشند که از آن آنها نیست، و اگر به دست آیند، جز شکست و ناخشنودی، حاصلی نخواهند داشت.