عشق اسلیترینی(P 9)

سلام بچه ها بدون معطلی بریم سراغ داستان فقط یه چیزی,احتمالا داستانم بیشتر از دو فصل داشته باشه چون هر فصل یه سال تحصیلیه.(امیدوارم برای باران اتفاقی نیوفته😂)و اینکه باید از یه کاربر عزیز(اسم نداره)تشکر کنم که به لیست برترین های هری پاتر افزود پارت شیشمم رو.دمت گرم.ناظر جان,عزیز دلم,پارت قبل حرف دلم رو زدم.چه خوب میشد اگه همه ی پارت ها رو بذاری💐🌸🌷🌹🌻🌺🌼

بسته رو که باز کرد یه یادداشت توش بود.من تا یادداشت رو دیدم یه قدم اومدم عقب تا خود دراکو بدون مزاحمت من اون رو بخونه.دراکو هم با اخم مشغول خوندن یادداشت شد.بعد رنگش پرید.(یعنی رنگ پریده تر از قبلا)سریع یادداشت رو توی دستش مچاله کرد و یه نگاه نیمه هراسون بهم انداخت.سریع گفتم:چیه؟چی شده؟ زیرلب گفت:هیچی...مهم نیست... *از زبون دراکو* حالم بد بود.اون یادداشت لعنتی...به چه جرئتی منو تهدید میکرد؟اونم نه با هر چیزی,با باران!اصلا من چرا اینطوری شدم؟چه اهمیتی داره که ج*و*ن باران رو تهدید کرده؟اَه.اصلا برام مهم نیست چی بشه,فقط نمیخوام توی سال اول اتفاقی برای کسی بیوفته.اصلا اون کی بود؟لعنتی.ناخودآگاه یادداشت رو توی دستم مچاله کردم و یه نگاه نیمه هراسون به باران انداختم.اگه واقعا به تهدیدش عمل کنه چی؟باران که کاری نکرده.اصلا چرا اینقدر برام مهم شده؟

*هنوز از زبون دراکو* دیدم خیلی سریع بهم گفت:چی شده؟ نمیخواستم جلوش ا*ح*م*ق به نظر برسم برای همین گفتم:هیچی...مهم نیست. *از زبون باران(دیگه کلا از زبون بارانه)* آروم سر تکون دادم و گفتم:باشه...الاناست که بقیه بیدار شن,آماده شو بریم پایین صبحونه بخوریم.آروم سر تکون داد و خیلی أروم موهاش رو مرتب کرد.هر دفعه که نگاهم میکرد چیزی تو نگاهش بود.ترکیبی از نگرانی و استرس.اما به خودم تلقین کردم که من دارم اشتباه میبینم.

آروم رفتم سمت سالن غذاخوری(یا همون تالار اصلی)..رفتم سر میز اسلیترین نشستم.دراکو هم بعد از مدتی اومد.وقتی دیس های صبحونه روی میز ظاهر شدند من آروم یه کمی شیر توی یه لیوان ریختم و با پای کدوحلوایی مشغول خوردن شدم(باران عاشق پای کدوحلواییه.خیلی دوست داره.یادتون باشه که توی داستان میاد)بعد نوبت نامه ها شد.با دیدن نامه ی آندیا و محمد معین زیرلب غرغری کردم.تازه روز اول بود.ولی نامه ی محمد معین رو باز کردم: سلام به باران قشنگم از داخل وزارتخونه شنیدم رفتی داخل اسلیترین.بهت تبریک میگم باران!ولی قبلش چند تا نکته که باید بگم اول:درس هات رو خوب بخون دوم:میدونم اینکار رو انجام نمیدی ولی دعوا نکن. سوم:دوست پیدا کن.نه فقط مالفوی.با پسر آرتور ویزلی هم دوست شو.پسر کوچیکش رونالد ویزلی هم سن توئه چهارم:الکی گالیون مصرف نکن.برنامه ریزی داشته باش. برادر تو محمد معین *** با خوندن نامه پوزخندی زدم.چه کسی.رونالد ویزلی.هه(این صدای پوزخنده دیگه نمیدونستم چطور توصیف کنم😂)تنها کسی که روز اول قضاوتم کرد.بی خیال شدم و رفتم سراغ نامه ی آندیا:

سلام باران عزیز رسیدی هاگوارتز؟به آرزوت رسیدی؟تو کدوم گروهی؟شرط میبندم همون اسلیترین,نه؟باید یه چیزایی بهت بگم اولا:با همه نباش و هرجایی نباش.اُبُهَت داشته باش دوما:تو که اینقدر خرخونی و همه چیز رو میدونی,دستت همیشه بالا باشه.درسته جادوگر نیستم ولی میدونم این چیزا رو دوست تو و دوست دار تو آندیا بلایتر