شاد در کمین است!

داریم به لحظات ملکوتی استفاده‌ی دوباره از شاد برمیگردیم، پس بیایید اشک تمساح بریزیم و گذری کنیم بر خاطرات نه چندان لذت بخش شاد، که زمانی بهمون خوش می‌گذشت که اصلا سرکلاس‌ها نبودیم.

اینجا شاده! وقتی آزمون های چهار گزینه‌ای داری یا نت نمی‌یاره و نمیشه جواب داد، یا یهو درحالی که داری دماغت رو میخارونی سوال جدید میاد و دستت میخوره به یه جواب اشتباه و راه برگشتی نداری. حالا کی میخواد به معلم بقبولونه که آقا من بی‌گناهم؟ خدا می‌دونه. قانون شاد، قانون جنگله، یا میخوری، یا خورده میشی. یا نمیتونی جواب بدی، یا اشتباه جواب میدی. (تنها راه بُرد اینه که یه خرخونی یا یه بخت‌برگشته‌ای رو خفت کنی تا اول اون جواب بده و پاسخ سوال گیرت بیاد)

اینجا شاده! اون معلمی که سر کلاس فقط خمیازه می‌کشید و بچه‌ها سر کلاسش مدرسه رو به آتیش میکشیدن، یهو از اشناهای سونیک در میاد و توی مجازی با هزارتا ویدیو به صورت رگباری کل کتاب رو توی یه روز میبنده. حالا اینجا رو داشته باش! میری ویدیوهارو ببینی، از هر ده تا یکیش بالا میاد که اون هم از ناکجا آباد فوروارد شده و تدریس استاد عبدالله لباس‌شوره، با دستخطی که اگه بلند بخونی یه چیزی احضار می‌کنی.

اینجا شاده! نباید به کسی یا چیزی اعتماد کنی، همه مشکوک هستن، مخصوصاً معلم‌ها، ممکنه نصفه شب پاشی و ببینی هزار تا تکلیف دیگه‌هم برات گذاشتن و تو با فکر اینکه تکالیفت تموم شده در خواب ناز بودی! خلاصه که همیشه گوش به زنگ باش که با فریاد های از ته گلو و عصبانی معلم ها رو به رو نشی و تف به سمتت پرتاب نشه.

اینجا شاده! کافیه یه روز نتونی وارد کلاس بشی و بنگ، گفت و گو صوتی داشته باشید، حالا چجوری میخوای خودت رو به کلاس برسونی؟ سوال خوبی بود. منم نمی‌دونم ولی اگه میخوای میتونم برات فاتحه بخونم.

اینجا شاده! تو باید اون قدر حرفه‌ای بشی که بتونی عشق و حالت رو بکنی و سر کلاس نباشی و در عین حال بدونی سر کلاس چخبره و از امتحان‌ها و کرم‌ریزی‌های معلم جا نمونی، چون اگه یهو برگردی و ببینی که معلم صدات کرده و تو نبودی، مجبور میشی با عزرائیل سلام علیک کنی.