اگر زمین مثلثی بود چه میشد

توی این پست میفهمید که اگر زمین به شکل مثلث بود چه میشد

در این نوشته فرضی، تبدیل زمین به شکل مثلثی و پیامد‌های بنیادین آن بر جاذبه، توزیع جو و فشار هوا، تجمع آب‌ها در سه حوضه مرکزی، اختلال در گردش شب‌روز و ناپایداری اکوسیستم‌ها بررسی می‌شود. تغییرات گرانش در لبه‌ها و رئوس، فشار جو، خشکی بیابانی، جنبش ناپایدار زمین و مهاجرت حیات را به سه پهنه آبی محدود می‌کند و نیاز به نوآوری در ساخت‌وساز و مدیریت منابع را نشان می‌دهد.

توزیع آب‌ها و اقیانوس‌ها آب مایع به‌خاطر گرانش به چاله‌ها و گودی‌ها می‌ریزد. در جسم مثلثی، کمترین پتانسیل گرانشی در مرکز هر وجه است. پس: آب در این «مرکز وجه‌ها» جمع می‌شود و سه دریاچه یا اقیانوس بزرگ شکل می‌دهد. لبه‌ها و رئوس زمین خشک، بیابانی و ناهموار باقی خواهند ماند.

حرکت وضعی و شب‌روز برای چرخش حول محور، شکل کروی ایده‌آل است تا تمام نقاط با سرعت زاویه‌ای یکسان بچرخند. اما در جسم مثلثی: مرکز جرم روی خطی مابین رئوس قرار می‌گیرد که وزنه‌ها یکنواخت نمی‌چرخند هنگام دوران، ناحیه لبه‌ها و رئوس دچار «لنگر» و تکان‌های شدیدی می‌شوند. در نتیجه، تعادل زمین از بین رفته و شب و روز به‌شدت بی‌نظم و کوتاه‌بلند می‌شوند.

مثلثی شدن زمین نه‌تنها مفاهیم پایه فیزیک و جغرافیا را زیر سؤال می‌برد، بلکه اکوسیستم‌ها و جوامع انسانی را مجبور به مهاجرت اجباری، بازتعریف مرز‌ها و اختراع سازوکار‌های کاملاً جدید می‌کند. زندگی در چنین سیاره‌ای، دور از ثبات، پرخطر و نیازمند نوآوری‌های ساختاری در معماری، حمل‌ونقل و سیاست‌گذاری خواهد بود.