ناصرالدین شاه قاجار

هدف من از ساخت این پست این است شمارا با ناصرالدین شاه قاجار معرفی کنم

ناصرالدین شاه قاجار یکی از مشهورترین و طولانی‌ترین پادشاهان تاریخ ایران است. او چهارمین شاه از دودمان قاجار بود و نزدیک به پنجاه سال، از سال ۱۲۲۷ شمسی تا ۱۲۷۵ شمسی، بر ایران حکومت کرد. ناصرالدین شاه در سال ۱۲۱۰ شمسی در تبریز به دنیا آمد و در دوران ولیعهدی زیر نظر میرزا تقی‌خان فراهانی، که بعدها به امیرکبیر معروف شد، پرورش یافت. پس از مرگ پدرش محمدشاه قاجار، در هفده سالگی با حمایت امیرکبیر و مادرش مهدعلیا به سلطنت رسید

در دوران پادشاهی ناصرالدین شاه، ایران با تحولات مهمی روبه‌رو شد. از یک سو، او سه بار به اروپا سفر کرد و در سفرنامه‌هایش مشاهدات خود را از دنیای مدرن نوشت. از سوی دیگر، ایران در این دوره جنگ‌ها و شکست‌های سختی را تجربه کرد، از جمله جنگ‌های هرات که منجر به از دست رفتن نفوذ ایران بر آن منطقه شد و همچنین قراردادهای ننگینی مانند عهدنامه ترکمنچای و پاریس را به کشور تحمیل کردند. در داخل کشور نیز شورش‌ها و جنبش‌های مردمی مانند شورش تنباکو به وقوع پیوست که اعتراض مردمی به اعطای امتیاز تنباکو به یک شرکت انگلیسی بود و با فتوای میرزای شیرازی سرانجام لغو شد.

ناصرالدین شاه به هنر و فرهنگ علاقه داشت و خودش نیز شعر می‌گفت و نقاشی می‌کرد. او عکاسی را به ایران آورد و خود عکاسی چیره‌دست بود. با این حال، دربار او مملو از تجملات، زنان فراوان و درباریان چاپلوس بود

ناصرالدین شاه به هنر و فرهنگ علاقه داشت و خودش نیز شعر می‌گفت و نقاشی می‌کرد. او عکاسی را به ایران آورد و خود عکاسی چیره‌دست بود. با این حال، دربار او مملو از تجملات، زنان فراوان و درباریان چاپلوس بود

ناصرالدین شاه علاقه زیادی به شکار داشت و این علاقه گاهی به ماجراهای عاشقانه نیز گره می‌خورد. یکی از مشهورترین این داستان‌ها به شکار او در منطقه تجریش بازمی‌گردد. روزی شاه برای شکار به تجریش رفته بود که ناگهان چشمش به دختری به نام خدیجه، که بعدها جیران نامیده شد، افتاد. جیران که از اهالی همان منطقه بود با زیبایی و شیوه رفتارش نظر شاه را جلب کرد. این دیدار سرآغاز یکی از عمیق‌ترین و تاثیرگذارترین روابط عاشقانه در زندگی ناصرالدین شاه شد. جیران بعدها به همسر محبوب و بانفوذ شاه تبدیل گشت و تا پایان عمر کوتاهش، جایگاه ویژه‌ای در دل ناصرالدین شاه داشت و در بسیاری از خاطرات و عکس‌های به جا مانده از آن دوره، حضور پررنگ او دیده می‌شود.

سرانجام، ناصرالدین شاه پس از پنجاه سال پادشاهی، در سال ۱۲۷۵ شمسی در آستانه پنجاهمین سال سلطنتش، توسط میرزا رضای کرمانی، از پیروان سید جمال‌الدین اسدآبادی، در حرم شاه عبدالعظیم ترور شد و به قتل رسید. مرگ او پایان یک عصر طولانی و آغاز دوره‌ای پرآشوب در تاریخ ایران بود.