خوراکی هایی که بطور تصادفی ساخته شدند

۱- چای هزاران سال پیش امپراطور چینی به نام شنانگ طبق معمول همیشه ﺁب خوردنش را در بیرون قصر می جوشاند.یک روز باد می وزید و به دور از چشم او چند برگ چای از بوته چای نزدیک او داخل ﺁب جوشش افتاد و مدتی باقی ماند. شنانگ ﺁب ظرف را دور ریخت اما عصاره چای در ظرف باقیمانده بود، از آنجا که او یک گیاه پزشک بود کمی از ﺁن را از سر کنجکاوی امتحان کرد و بدین ترتیب چای کشف شد.

۲- بستنی یخی بیرون ماندن لیوان در یک شب سرد! شاید تعجب کنید اگر بدانید که بستنی یخی یا همان چیزی که ما آن را بیشتر با نام «آلاسکا» می‌شناسیم، دارای ثبت اختراع است. ماجرا از این قرار بود که یک کودک ۱۱ ساله آمریکایی به نام «فرانک اپرسون» در یکی از شب‌های سرد پاییز سال ۱۹۰۵ فراموش کرد لیوان آب سودا یا آب کربناته‌اش را که یک چوب هم‌زن هم در داخل آن قرار داشت به داخل خانه ببرد. اپرسون، ۲۰ سال بعد بستنی یخی گوارا و لذتبخشی را که فردای آن شب پاییزی در لیوان آب کربناته خود یافته بود، به عنوان یک اختراع به نام خودش به ثبت رساند.

3- چیپس تابستان سال ۱۸۵۳ در رستورانی در نیویورک یکی از مشتری ها به خاطر ضخامت زیاد سیب زمینی سرخ شده شاکی شد و ﺁنها را به ﺁشپزخانه برگرداند تا دوباره درست کنند. سر ﺁشپز جرج کرامز این کار مشتری را بی ادبانه تلقی کرد و برای جبران کار او سیب زمینی هایی در حد نازکی کاغذ برای او فرستاد، اما او نه تنها بدش نیامد بلکه چیپس سیب زمینی محبوب نیز از ﺁنجا کشف شد.

4- کلوچه های شکلاتی در اوایل ۱۹۳۰ راث ویکفیلد در ایالت ماساچوست خواست تا نان های شکلاتی درست کند و شکلاتهایی را که دوستش اندرو نستله برایش فرستاده بود را خرد کرد و در خمیر ریخت. او فکر می کرد چون شکلاتها را ذوب نکرده نتیجه ی کارش خوب نخواهد بود .اما تمام کسانی که کلوچه ها را خوردند بسیار خوششان ﺁمد.

5- بستنی قیفی بستنی، خوراکی خوشمزه و دلچسبی ست و همیشه، طرفداران خود را دارد. اما نوش جان کردن بستنی در قیف های نونی، به مراتب جذابتر است و ما، این خوراکی های لذیذ را مدیون شخصی به نام آرنولد فورناچو (Arnold Fornachou) و دوست شیرینی پزش هستیم. سال ۱۹۰۴ بود و روزهای داغ تابستان، طرفداران بستنی را دو چندان کرده بود. آرنولدِ بستنی فروش، کم کم با تعداد زیاد مشتریانش نگران شد؛ چرا که به اندازه کافی ظرف پلاستیکی نداشت و نمی دانست چگونه متقاضیان بستنی را نرنجاند. او نگرانی خود را با همسایه شیرینی پزش در میان گذاشت و شیرینی پز با کمی وافل (۱) به کمک آرنولد آمد. او به آرنولد توضیح داد که چطور وافل ها را مانند قیف بپیچد و داخل شان بستنی بریزد. نتیجه غیر قابل باور بود، تمام مشتریان آرنولد عاشق این بستنی های قیفی شده بودند!

6- ساندویچ شاید برای تان جالب باشد که ساندویچ، به افتخار مخترعش، جان مونتاگو (John Montagu)، چهارمین نجیب زاده از خاندان ساندویچ چنین نامگذاری شده است! داستان های بسیاری درباره چگونگی اختراع ساندویچ در دهه ۱۷۰۰ میلادی گفته می شود؛ در اینجا دو مورد از معروفترین این داستان ها را برای تان نقل می کنیم. روایت است که جان مونتاگو، شخصی بسیار خوشگذران بود و بیشتر اوقاتش را به ق*ما*ر با*زی می گذراند. او چندان مایل نبوده که برای صرف غذا، میز بازی را ترک کند پس از خدمتکاران می خواست که غذایش را بر سر میز بیاورند. اما از آن جایی که در یکی از دستانش، ورق های بازی بودند، نمی توانست با کارد و چنگال به جان گوشت بیفتد و اگر استیک های لذیذ را با دست بر می داشت دستانش کثیف می شدند و بو می گرفتند. همه این محدودیت ها باعث شد تا این نجیب زاده فکر جالبی بکند. او به خدمتکارانش دستور داد تا ازین پس، گوشت را با دو تکه نان در اطرافش بیاورند تا این گونه، به راحتی وعده های غذایی اش را بر سر میز قمار نوش جان کند. اما ماجرای دیگر... می گویند که جان به دنبال راه کار ساده تری برای غذا خوردن بود، پس با فکر و ممارست زیاد دست به اختراع ساندویچ زد. اگر این ماجرا حقیقت داشته باشد، نمی توان اختراع ساندویچ را یک حادثه دانست.