چرا هنگام بیماری چشم‌ها اشک می‌ریزند؟

اشک‌ریزی در هنگام بیماری یک پاسخ فیزیولوژیک و طبیعی بدن است که در اثر چندین مکانیسم مرتبط با بیماری ایجاد می‌شود. این فرآیند، بخشی از واکنش کلی بدن به عوامل تهدیدکننده سلامتی است.

بیماری‌هایی مانند سرماخوردگی، آنفولانزا و عفونت‌های ویروسی باعث فعال‌شدن سیستم ایمنی و ترشح مواد التهابی می‌شوند. این مواد می‌توانند غدد اشکی را تحریک کرده و تولید اشک را افزایش دهند.

تب، درجه حرارت بدن را بالا می‌برد و می‌تواند منجر به افزایش جریان خون در ناحیه صورت و چشم شود. همچنین کم‌آبی نسبی ناشی از بیماری، می‌تواند غلظت اشک را تغییر داده و باعث سوزش چشم شود که خود محرک افزایش تولید اشک است.

در عفونت‌های تنفسی، احتقان و انسداد مجاری بینی می‌تواند بر مجاری اشکی که به بینی راه دارند فشار وارد کند. این حالت باعث می‌شود اشک به جای تخلیه به بینی، از چشم خارج شود.

اشک دارای آنزیم‌های ضدباکتریایی مانند لیزوزیم است. در دوران بیماری، افزایش تولید اشک می‌تواند مکانیسمی دفاعی برای محافظت بیشتر از چشم در برابر عوامل بیماری‌زا باشد.

برخی بیماری‌ها بر سیستم عصبی خودکار تأثیر می‌گذارند. از آنجایی که ترشح اشک توسط این سیستم کنترل می‌شود، ممکن است در هنگام بیماری تعادل آن مختل شده و تولید اشک افزایش یابد.