می دوییدم ولی درجا

این داستان در مورد یک دختری یه که همش خودش رو بخاطر اشتباهاتش سرزنش میکرده اما الان ........

شب بود. به دیوار خیره شده بودم و داشتم به گذشته فکر میکردم ، به اینکه چرا بیشتر تلاش نکردم ،چرا اصلا اشتباه کردم، چرا کاری کردم بقیه ناراحت شن و هزاران هزار چرا ی دیگه. چشمام رو که باز کردم صبح بود. نمیدونستم کی خوابم برد. چشمام پف کرده بود و گونه هام خیس بود. ولی بقیه نباید میفهمیدن من ناراحتم پس روی صورتم یخ گذاشتم تا پفش بخوابه و یه دوش گرفتم و بعد رفتم سر کار اونجا زود کارم تموم شد. دلم میخواست با یکی حرف بزنم که درکم کنه ولی اگه به دوستام میگفتم شاید نگرانم میشدن پس رو بردم به هوش مصنوعی ازش خواستم یه راه حل بده برای اینکه فکر به گذشته و فرار کردن ازش که اذیتم میکرد رو حل کنم . اون گفت برو پیش روانشناس یا یه کتاب درمورد همین موضوع بخون . بازم همینو تکرار کرد صد بار این کار هارو کردم این جواب نمیده . به نظر خودم فقط نیاز به یه دوست داستم که کمکم کنه .

یک سال گذشت ولی از بس به اشتباهات گذشته نگاه کردم هیچ پیشرفتی نکردم . این حس رو داشتم که من دارم تمام توانم رو برای دوییدن میکنم ولی درجا ام و جلو نمیرم .ولی برای چی جلو نمیرم . اره همینجوری فکر میکنی چون برای اتفاقات گذشته خودم رو سرزنش میکردم . ولی این خوشبختی از همونجا شروع شد . از همون شبی که مثل همیشه روی تخت بودم و داشتم به اشتباهات گذشته ام فکر میکردم . دیگه چشمام داشت بسته میشد که به گوشیم پیامک اومد . پیام یک ویدیو بود وقتی بازش کردم اون یکی از فیلم های بچگیم بود که داشتم درمورد آینده ام حرف میزدم . توش گفته بودم میخوام یه آدم معروف بشم ولی الان یه کارمند عادی ام . گفته بودم میخوام یه خونه با تم سفید و آبی داشته باشم اما الان فقط سیاه و سفید.گفته بودم میخوام هر هفته برم مهمونی و کنسرت و یه عالمه خوش بگذرونم ولی الان فوقش با دوستام بریم کافه . گفته بودم میخوام از اشتباهات درس بگیرم و خودمو دوست داشته باشم ولی اینو یادم نمیومد که گفته باشم .

لایک کن دیگهه😄

فرداش خیلی یهویی از کارم استعفا دادم میخواستم برم کلاس خوانندگی . شانسم برای خاننده شدن کم بود ولی دیگه چیزی برای از دست دادن نداشتم . بعد از اون دیگه خودم رو سرزنش نکردم و از کارای اشتباهم درس گرفتم و پیشرفت کردم .