جـسـم و جـان و روح؟!

در آغوش سرد یک جسد پی چه میگشت؟

در اغوش سرد یک جسد پی چه می گشت ؟شاید گرمای همان آغوش رفته بر باد؟ شاید همان آسودگی خاطری که قبلا بود و اکنون نیست؟! نمیدانم نمیدانم نمیدانم!

پس به دنبال چه بود ؟ ندایی آمد ندایی از دوردست ها گویی از برگ های بارانی درختان جنگلی غم زده بلند میشد:«اوه نه هیچ وقت قرار بر آن نیست که تورا ترک کنم تو جسم و جان و روح منی!»

پس چه شد اکنون که ترکم کردی؟ رهایم کردی!؟دلت آمد ؟ دوباره صدایش بود که طنین انداز شد همان صدا و با نفسی که به تنگ آمده :«خداحافظت باشد ستاره ی روشن شب های تاریک من!»

او در آغوش سرد آن جسد پی زندگی میگشت ! زندگیی که هیچگاه باز نخواهد گشت ؛ او دیگر جسم و جان و روح کسی نبود ؟...