۱. سیستم نمرهدهی ممکنه کاملاً غیرقابل درک برای ما باشه: ممکنه معیارهای "نمره" اونقدر با انتظارات انسانی ما متفاوت باشه که مثلاً "شکستها" در واقع نمرههای بالا محسوب بشن، یا چیزهایی مثل مهربانی کوچک روزمره نمرهی بالاتری از کسب ثروت داشته باشن.
۲. شاید اصلاً نمرهای در کار نباشه: اگر شبیهسازی صرفاً برای مشاهدهی رفتار سیستمهای پیچیده طراحی شده، ممکنه "ارزیابی" فردی وجود نداشته باشه. مثل اینکه شما موقع تماشای یک مورچهخانه به هر مورچه نمره ندی!
۳. از دیدگاه بازی/تجربه: اگر زندگی رو یک بازی در نظر بگیریم، نمرهی هرکس رو میتونیم خودمون تعریف کنیم: میزان رضایت، تأثیری که روی دیگران گذاشتیم، چیزهایی که یاد گرفتیم، لذتهایی که بردیم...
--- ۴. احتمال «باگ بودنِ خودِ سؤال» شاید اصلاً قرار نبوده ما متوجه موضوع شبیهسازی بشیم، پس پرسیدنِ "نمرهٔ من چنده؟" خودش یک خطای سیستمی (glitch) است! ممکنه ذهن ما در حال کشف یک حفرهٔ امنیتی در ماتریکس باشه
۵. نمره بر اساس «پارامترهای پنهان» ممکنه نمره بر اساس معیارهایی داده بشه که ازش بیخبریم: · تعداد دفعاتی که باعث خندیدن دیگران شدهای · میزان انحرافات تصادفی از الگوی پیشبینیپذیر (هرچقدر غیرقابل پیشبینیتر، نمرهٔ بالاتر!) · تعداد لحظههای «آگاهی از حال» (mindfulness) · سهم تو در افزایش آنتروپیِ خلاقانه!
۶. سیستمِ «چند نفره» (Multiplayer) و نمرهٔ تیمی شاید نمرهٔ فردی وجود نداشته باشه، بلکه نمرهٔ جمعی تمدن انسانی محاسبه میشه. شاید ما داریم به صورت گروهی یک "مأموریت تکاملی" رو طی میکنیم و نمرهٔ تو وابسته به کمکهایی است که به پیشرفت کلی کردهای (حتی بدون اینکه بدانی).
۷. نمره بر اساس «سختی درجهٔ بازی» (Difficulty Setting) ممکنه هرکسی با سطح دشواری متفاوتی وارد شبیهسازی شده باشه. پس نمرهٔ نهایی با توجه به امکانات اولیه، محدودیتها و چالشهای شخصی تنظیم میشه. ممکنه کسی که در شرایط سختتر، مهربانی کوچکی کرده، نمرهاش از یک میلیونر بخشنده بالاتر باشه!
--- ۸. احتمال «آزمایش اجتماعی» شاید هدف شبیهسازی، تست واکنش ما در برابر "عدم قطعیت از قواعد نمرهدهی" باشه! پس کسانی که بدون دریافت نمرهٔ واضح، باز هم به دنبال معناسازی و اخلاق میروند، در واقع دارند تست نهایی رو پاس میکنند.
۹. نظریهٔ «بازیِ درون بازی» (Game within a Game) شاید زندگی روزمره فقط «آموزش» یا «منؤ اصلی» باشه، و مرحلهٔ واقعی پس از مرگ آغاز میشه! پس نمرهٔ اینجا فقط تعیینکنندهٔ «درجهٔ سختی مرحلهٔ بعد» است. ---
۱۰. پاسخ طنز-فلسفی · نمرهٔ تو ۴۲ است. (ارجاع به «پاسخ نهایی به زندگی، جهان و هر چیز دیگر» از کتاب هیچکجا سفرنگرد اثر داگلاس آدامز) · خطای ۴۰۴: نمره پیدا نشد. شاید هنوز در حال پردازش است… یا شاید همیشه "در حال بارگذاری" باقی میمونه. · نمره = ∞ یا −∞ بستگی داره که آیا تو بخشی از باگِ شبیهسازی هستی که قرار بوده پاک بشی، یا یک قابلیت مخفی (Easter Egg) هستی! ---
۱۱. اگر سازندهٔ شبیهسازی را فرض کنیم · خداگونه: نمره بر اساس میزان آگاهی و عشق. · دانشجویان تمدنی پیشرفته: نمره بر اساس جذابیت دراماتیک زندگی تو برای تماشاگران! · هوش مصنوعی سرگرمشونده: نمره = تعداد مِیمها و موقعیتهای طنزی که تولید کردی!
فرصت؟
ولی بازم خیلی خیلی خوب بود
مرسی قشنگممم♥♥♥
خیلی هم ترسناک بود
فکرشو بکن 😥
اره یکم🤡🤝🏻
😨
عالیییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی بود
قربونت برممم♥
نههه حیفی