خلیج پارس؛افسانه ها و روایت های رمز آلود

افسانه هایی مانند ننه دریا، گاو ماهی، خرچنگ عجیب، جانورانی که نیمی از بدنشان انسان و نیمی از آن ماهی است و... از مدت ها پیش در مناطق ساحلی ایران رواج داشته و تاکنون بر جای مانده.

مردمان ایران به خصوص ساحل نشینان، دریا را مکانی پر از رمز و راز می‌دانستند که با جوانوران دریایی و داستان های حیرت انگیز گره خورده. شب هایی که در تاریکی و بدون نور مهتاب که حتی دریا ها هم دیده نمی‌شد، موج ها و مهتر از همه جاندارانی عجیب که به طور تصادفی دیده میشدند همه ی این ها نقش بسیاری در ساخت چنین افسانه هایی داشتند. تصور خیال‌پردازانه ژرفای دریا، انسان‌نمایان، هیولاها، ساخته ذهن کنجکاو دریانوردان بوده است.

در زمانی که غواصان بدون هیچ تجهیزاتی به زیر آب میرفتند و تحت فشار آب، کمبود هوا و دیگر مشکلات مناظری می‌دیدند که از دید ما اغراق آمیز و غیر قابل باور است. یکی از این داستان ها داستان مادری حامل گهواره یا مادر دریا است.

غواصان مروارید که بدون هیچ تجهیزاتی به زیر آب می‌رفتند از ملاقات زنی که فرزند شیر خواره در آغوشش داشته است خبر دادند. این زن از غواصان تقاضای یک گهواره برای نوزادش میکرد. اگر غواصی چنین کاری را انجام می‌داد و آن گهواره را نزد مادر دریا (همان زن) می‌برد مادر دریا به او هشت مروارید درشت می‌داد.

داستانی از یک غواص از که در یکی از هیرات جنوب خلیج پارس در ژرفای دریا مشغول صید مروارید بوده. که ناگهان گهواره ای را می‌بیند که زنی مشغول تکان دادن آن بوده. در اوج وحشت و سردر گمی دستی روی شانه ی خود احساس می‌کند، زنی نیمه انسان و نیمی ماهی. زن از او با زبانی ناآشنا می‌خواهد نزد آنها بماند. مرد با اشاره می‌گوید که نفسی برای ماندن ندارد. در آن زمان زن با نفس خود حبابی به دور او می‌سازد. ناگهان چند زن دریایی با سبد های رنگارنگ به مناسبت تولد بچه به آنجا می‌آیند. در این زمان افراد روی عرشه که از دیر آمدن مرد نگران شده بودند طنابی که به پای مرد بسته شده بودند را کشیدند و غواص بی هوش را به روی عرشه آوردند. مرد زمانی که به هوش آمد داستان زن حامل گهواره را برای دوستانش تعریف کرد.