ونوس بلك پارت ٣

صبح زود كه شد بيشتر بچه ها از تختشون بيرون اومدن ونوس هم همينطور به سمت سالن غذا خورى رفتن ونوس فقط چنگالش رو روى غذا حركت ميداد چند دقيقه بعد رگولوس كنارش نشست ونوس : رگى اون ليوان رو به من ميدى ؟ رگولوس جوابش رو نداد ونوس : با تو بودم رگى رگولوس : منم اون موقع كه بهت گفتم دعوا نكن با تو بودم نه ديوار ونوس : چى ؟

رگولوس : اون همه باهات حرف زدم كه دعوا نكنى بعد دقيقا ديروز با سيريوس دعوا كردى ؟ ونوس : من فقط— رگولوس حرفش را قطع كرد : خ.فه شو نميخوام صدات رو بشنوم ونوس ساكت شد بغض گلويش را گرفت از رگولوس انتظار نداشت بعد از سر ميز بلند شد رفت توى راهرو دوباره سرگيجه اش شروع شده بود بيشتر خيلى بيشتر داشت راه مى رفت كه ايستاد انگار ديگر زانو هايش توان نگه داشتن وزنش را نداشتند زانو هايش خم شد و با صورت روى زمين افتاد و بى هوش شد خ.ون از كنار شكستگى بغل ابرويش پايين اومد از ديد سيريوس و مارادرز : سيريوس سي.گار نيم سوخته اى در دستش بود و داشت راه مى رفت ريموس و جيمز هم كنارش پيتر كمى عقب تر از پيچ راهرو كه رد شدن ديدن كسى روى زمين افتاده ريموس جلوتر رفت موهاى دختر رو از صورتش كنار زد :ونوس سيريوس جلوتر رفت ريموس : سيريوس كمك كن بلندش كنيم بايد ببريمش پيش پامفرى سيريوس : ريموس ولش كن ريموس : يعنى چى ؟ سرش شكسته سيريوس : به ما ربطى نداره

ريموس : سيريوس اون سرش شكسته بايد ببريمش سيريوس : نميدونى اون چه آش.غاليه ريموس : هركى كه هست بايد الان ببريمش پيش پامفرى جيمز جلو اومد و گفت : من كمك كنم ؟ ريموس : ميتونى بلندش كنى ؟ جيمز : فكر كنم سبك باشه جلوتر رفت و ونوس رو بلند كرد وزنش سبك بود بيش از حد سبك ريموس جلوتر راه مى رفت سيريوس از همه عقب تر جيمز هم پشت سر ريموس به درمانگاه كه رسيدن پامفرى به تخت اشاره كرد جيمز ونوس رو روى تخت گذاشت ونوس كم كم داشت به هوش ميومد

ونوس به هوش اومد چند دقيقه بعدش پامفرى اومد دستش رو به شكستگى زد ونوس داشت سعى ميكرد كه گريه نكند پامفرى : شكستگى زياد نيست و تو (به ونوس اشاره كرد ) اشكالى نداره گريه كنى ونوس خواست جواب بدهد كه پامفرى با حركت دست ساكتش كرد پامفرى : كجا پيداش كرديد ؟ ريموس : توى راهرو پامفرى يك تكه باند برداشت و شروع كرد به بستن سر ونوس بعد كه تموم شد گفت : حالش خوبه ميتونه بره … اون سال اتفاق خاصى نيفتاد اما سه سال بعد …