پــیآنوی سـلطـنتی p⁹

آغاز فصل دوم💭❔️

سلامسلامم💭 بعد ۴ روز پارت جدیدهه✨️☘️ کاور فصل ۲ رو مشاهده ميکنيد،توی این فصل آرن نقش پررنگی داره برای همین تم مشکیه🌊🐋

داشتم چه میکردم؟ آنگونه که به یاد دارم،پدرم حتی به خود زحمت نمی‌داد قدمی بردارد؛اما من... من پدرم نبودم ولی به هرحال باید اقتدار ظاهری خویش را حفظ میکردم‌.آرام نجوا کردم: +من...من فرمانروای یک کشورم. اولین قدم.دایره‌ی ارتباطی... قسم میخورم از تک‌تک افراد سالن نفرت دارم؛اما چاره ی دیگری نیز ندارم. گامی به سوی میز برداشتم.یکی از اشراف‌زادگان به سمتم آمد و تعظیم کرد. &تبریک میگم(بعله بعله عالیه علامت بسیارر🪳) +چی‌رو؟(الهی بمیرم بچه😂🤣) خندید،دستش را دراز کرد.

&تاج‌گذاری،آغاز سلطنتی.براتون آرزوی موفقیت و سربلندی کشور رو دارم(فامیلامون موقع تبریک عید core) به دستش چشم دوختم.سرم را بالا آوردم و سرتاپایش را برانداز کردم. موهای سفید رنگ،به رنگ برف و چشمان زرد روشن.عینکی با قاب طلایی و شنلی از جنس ابریشم. تازه به یاد آوردم پاسخش را نداده ام... +خیلی ممنونم.از آشناییمون خوشوقتم آقای؟ و باهاش دست دادم.لبخندی از رضایت روی چهره اش خودنمایی می‌کرد... &اجازه بدین خودمو معرفی کنم،کارو هستم.کارو آلدرسون نوه‌ی یکی از دوستان قدیمی پدرتون.(عکس اسلاید تشریف دارن^_^) +بله آقای آلدرسون حس میکردم نفرت در نگاهم موج می‌زند... @آل؟!

**عکس اسلاید کارو عههه** --- آرن بود.میتوانستم صدایش را از میان این همه بیهوده‌گویی مهمانان تشخیص دهم.برگشتم +بله؟ @نمیخوای بیای سر میز؟ +چرا حتما سردی نگاه کارو را بر‌روی آرن حس میکردم.انگار متوجه لحن مشتاقم در صحبت با آرن شده بود... متوجهم که انگار در هر جمله بارها نامش را بر زبان میرانم؛آرن آرن و آرن. ناخودآگاه لبخندی روی لبانم نشست.