دختران رادیومی؛سمبلی از شجاعت

درود به همگی ؛ به این پست خوش اومدین. تا حالا شده از خودتون بپرسین قانون های کار از کجا اومدن؟ اصلا چرا برای کار کردن باید قانون داشت ؟ یا چرا برای کار کردن باید بیمه داشت ؟ جوابش اینجاست!این پست خلاصه و چکیده ای از منابع مختلف در مورد این اتفاق و تحول در قانون کار و شناخت بیشتر عنصر رادیوم هست ( قابل به ذکره که من چند عنوان مختلف رو جست و جو کردم و پست مشابه ندیدم)

قبل از اینکه متوجه بشیم که این تحول چطور رخ داده قبلش باید عنصر رادیوم رو بشناسیم. عنصر رادیوم ( Radium ) عنصر خانه ی 88 جدول تناوبی هست و عنصری رادیواکتیو و شیمیایی هستش. این عنصر تشعشعات رادیواکتیو داره و خیلی خطرناک هستش. این عنصر توسط ماری کوری و پیر کوری کشف شد.

اصلا عنصر رادیوم چه ربطی به قانون کار و این قضیه داره؟ چند سال بعد از این کشف، با مخلوط کردن نمک‌های رادیم با روی سولفید و چند ماده‌ی دیگه، رنگی ساخته شد که ویژگی جالبی داشت ، در شب ها یک نور سبز رنگ ملایمی از خودش پخش میکرد که نیازی به شارژ(مثلا انرژی خورشید) نداشت. این موضوع توجه صنایع نظامی را به خود جلب کرد تا با استفاده از این رنگ، ساعت‌هایی مچی برای سربازان بسازند تا بتونن در عملیات های شبانه و تاریک، بدون نیاز به نور، از اون ساعت استفاده کنند.

ساعت های مچی و رومیزی شبتاب خیلی زود بین مردم محبوب شد و بخاطر این موضوع، خیلی از دختر های آمریکایی در کارخانه هایی که این ساعت ها رو میساختن مشغول به کار شدند. کار این دختران آمریکایی این بود که عقربه ها و اعداد روی ساعت ها را با ترکیب روی سولفید و رادیوم رنگ کنند. اونها از بی خطر بودن این ماده مطمئن بودند برای همین با زبونشون قلمو ها را تیز میکردند یا روی دندان و ناخون هاشون رو با این ترکیب رنگ میکردند تا از درخشش اون توی شب لذت ببرند. از همه مهم تر این دختران بدون هیچ لباس محافظی از رادیوم استفاده میکردند. حالا شاید از خودتون بپرسید یعنی هیچکس نمیدونست که رادیوم خطرناکه؟ باید بگم خیر ، در اون زمان مقاله ها و تحقیق های علمی درباره عواقب کار کردن طولانی مدت با رادیوم می شد ولی عموم مردم از اون خبر نداشتند. به کارخانه ها هم می گفتند که خطری نداره اما غافل از اینکه در همون زمان، مدیران کارخانه و دانشمندان هم احتیاط زیادی برای کار با رادیوم به خرج می‌دادند و از دستکش و ماسک سربی استفاده می‌کنند!

نتیجه چیشد؟ خیلی از دخترانی که در اون کارخانه ها کار می کردند و در معرض تشعشعات مستقیم رادیوم بودند ، رادیوم روی اونها تاثیرات بدی گذاشت. دندان‌هایشان می‌افتاد، فک‌شان پوسیده می‌شد، استخوان‌هایشان می‌شکست و حتی به سرطان مبتلا می‌شدند.

کارخانه ها مسئولیتی قبول نمی کردند و ادعا می کردند که بیماری ها تقصیر دختران است. بخاطر شجاعت چند نفر از آن‌ها علیه کارخانه‌ها شکایت کردند. با وجود تمام سختی ها اون دختران پرونده را بردند. یکی از اولین پیروزی‌های بزرگ برای حقوق کارگران و ایمنی شغلی در جهان برای دختران رادیومی بود. در این عصر دیگه از در رنگ ساعت‌ها استفاده نمی‌شود و جای آن را موادی با ایمنی بالاتر و خطر کمتر گرفته است. نام دختران رادیومی، همچنان به‌عنوان سمبلی از شجاعت در صنعت باقی مانده است.