عجیب ترین اختلالات روانی

توی این پست قراره عجیب ترین و نادر ترین اختلالات روانی رو باهم ببینیم…

سندرم آلیس در سرزمین عجایب(Alice in Wonderland Syndrome) این اختلال که به سندرم تاد (Todd Syndrome) هم مشهور است، ادراک فرد را تحت تأثیر قرار می‌دهد، به طوری که فرد محیط اطراف خود را به شکلی تحریف شده و دور از واقعیت می‌بیند، درست مثل همان چیزی که آلیس در آن داستان معروف با کوچک و بزرگ شدن‌های افراطی اش تجربه می‌کرد. او گاهی آنقدر آب می‌رفت که به اندازه‌ یک فنجان می‌شد و گاهی آنقدر رشد می‌کرد که در یک خانه جا نمی‌گرفت.

اختلال ساختگی (Factitious Disorder) بیشتر ما از فکر بیمار شدن، رفتن به بیمارستان و مریض احوال و ناخوش در رختخواب ماندن خوشمان نمی‌آید. اما این مسأله در مورد افراد مبتلا به اختلال ساختگی صدق نمی‌کند. انها بیمار بودن و نقش آدم‌های بیمار را بازی کردن را دوست دارند.علت این اختلال وارد شدن ضربه‌ روانی‌ای در گذشته، یا ابتلا به یک بیماری شدید است. طبق برخی تحقیقات، حدود یک درصد از جمعیت کره‌ی زمین به این اختلال روانی دچار هستند که گرچه هیچ درمان قطعی‌ای ندارد، اما با روان درمانی قابل کنترل است.

اختلال تجزیه هویت (Dissociative (Identity Disorder به این مشکل، اختلال چند شخصیتی (Multiple Personality Disorder) هم گفته می‌شد و همانطور که از اسمش پیدا است نوعی بیماری روانی است که در اثر آن فرد بیشتر از یک شخصیت از خود نشان می‌دهد و معمولاً ۲ تا ۳ هویت مختلف دارد. این اختلال مشهورترین مورد است.چون بار‌ها در فیلم‌های سینمایی به تصویر کشیده شده. حقیقت پشت این بیماری که ۰/۰۱ تا یک درصد افراد را تحت تأثیر قرار می‌دهد بسیار نگران کننده است. این افراد معمولاً دست آخر سر از بیمارستان روانی درمی آورند.

ادراک پریشی بصری (Visual Agnosia) ادراک پریشی بصری حالتی است که در آن رابطه‌ی درستی میان آنچه که فرد می‌بیند و معنای آن چیز وجود ندارد، به طوری که فرد قادر نیست در ذهن خود معنای درستی به یک چیز خاص دهد. این مسأله می‌تواند باعث شود فرد مثلاً صندلی را توپ بداند. ادراک پریشی بصری اغلب بعد از یک آسیب مغزی مقطعی در اثر زوال عقل، سرطان، مسمومیت و ... رخ می‌دهد.

سندرم دست بیگانه ( Alien Hand (Syndrome این مشکل که به سندرم دکتر استرنج لاو (Dr. Strangelove Syndrome) هم مشهور است، نوعی اختلال روانی نادر است که در اثر آن فرد کنترل یکی از دست‌ها یا پا‌های خود را به کلی از دست می‌دهد. این اختلال هیچ درمان قطعی‌ای ندارد و بیمار معمولاً مجبور می‌شود از دست دیگر خود برای کنترل دست کنترل ناپذیرش استفاده کند.