داستان زندگی سقراط

توی این پست سعی کردم خیلی داستان طور زندگینامه سقراط رو براتون بیان کنم امیدوارم خوشتون بیاد و حمایت کنید 🙏❤

یه روز، خیلی خیلی سال پیش، توی یونانِ قدیم، یه پیرمرد بود به اسم سقراط. قیافه‌ش معمولی بود، نه ثروتمند بود، نه لباس خاصی داشت. ولی یه چیز داشت که هیچ‌کس دیگه نداشت: فکر زیاد! اون همیشه توی بازار و خیابون می‌چرخید و با مردم حرف می‌زد.

مثلاً می‌رفت سراغ یه مرد مهم و می‌گفت: – تو گفتی عدالت یعنی چی؟ اون یکی می‌گفت یه جمله قشنگ. سقراط می‌گفت: –خب حالا اگه این‌طوری بشه چی؟ – پس یعنی اشتباه گفتی؟ – پس عدالت دقیقاً یعنی چی دیگه؟

و اون بنده‌خدا آخرش گیج می‌شد و می‌گفت: «اِه… نمی‌دونم!» 😅 سقراط می‌خندید و می‌گفت: “من فقط یه چیز می‌دونم: اونم اینه که هیچی نمی‌دونم.”

یه عالم شاگرد داشت، از جمله یکی به اسم افلاطون که بعداً حرف‌هاش رو یادداشت کرد. ولی خیلی از بزرگان آتن ازش بدشون اومد چون مردم رو به فکر کردن و پرسیدن عادت می‌داد، نه به گوش دادن کورکورانه. آخرش گفتن: «این پیرمرد داره جوون‌ها رو خراب می‌کنه! باید مجازاتش کنیم!»

دادگاه بردنش، و گفتن یا توبه کن، یا بمیر. سقراط خیلی آروم گفت: «نه، من کار بدی نکردم.» و با آرامش زهر شوکران رو خورد، بدون ترس، چون می‌گفت آدم باید کاری رو که باور داره انجام بده، حتی اگر تموم بشه.

زهر شوکران یه سم خیلی قوی بود که از یه گیاه به دست می‌اومد. یه لیوان بود پر از یه مایع تلخ و کشنده. وقتی سقراط اون رو نوشید، این سم کم‌کم باعث شد که بدنش از کار بیفته و در نهایت فوت کرد. در زمان یونان باستان، این یکی از روش‌های اعدام رسمی بود. در واقع، این همون حکمی بود که دادگاه آتن برای مجازات سقراط صادر کرده بود.

و سقراط با آرامش زهر شوکران رو خورد، بدون ترس، چون می‌گفت آدم باید کاری رو که باور داره انجام بده، حتی اگر تموم بشه. پس سقراط شد نماد پرسیدن، فکر کردن و شجاعت در حقیقت‌گویی اون به دنیا یاد داد که سؤال پرسیدن بی‌احترامی نیست — شروع داناییه.