پر آخر

یک دکلمه نوشتم به نظر خودم خوبه می‌خوام نظر شما رو بدونم

کاور معمولیمون

رستم و سام و کاووس همه بهانه است تا راه عشق پیمایی و هفت شهر عشق زیر پای آوری تا فارغ از هر حال بر ماسوای هر خیال قدم گذاری آری ، رستم و سهراب همه یکی است و داستان از یک ریشه است خویش را فدا کن تا خویش را بیابی این تمام قصه عرفان است

در زمانی که ارایه ها کمند خیالین آبرو وانهاده اند و زمانی که آیات عشق یکی میشوند و کلمات ، کلمات جسم پینه بسته رها کرده و به روح تعالی می‌پیوندند پر آخر را از قافله عشق وامگذار

تا تمامی ما با شعله هایی از خون خویش و با دریدن شب راهی که انسان آغاز و رستم هفت خوانش را پیمود با رقصی بر آتش به پایان رسانیم و به راستی که پشت پرده این پایان ، ملت عشق به انتظار آغاز دیگری است .