از دارالفنون تا قتل در حمام فین

امیرکبیر، یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های تاریخ ایران، با اصلاحات بنیادین و اندیشه‌ای پیشرو، مسیر تازه‌ای برای کشور گشود.

زندگینامه میرزا تقی‌خان فراهانی (امیرکبیر) زادروز: ۱۹ دی ۱۱۸۵ در هزاوه‌ی فراهان، اراک درگذشت: ۲۰ دی ۱۲۳۰ در حمام فین کاشان، به دستور ناصرالدین‌شاه لقب‌ها: امیرکبیر، امیر نظام، اتابک اعظم سمت: نخستین صدراعظم ناصرالدین‌شاه (۱۲۲۷–۱۲۳۰) همسر: عزت‌الدوله، خواهر ناصرالدین‌شاه فرزندان: میرزا احمدخان ساعدالملک و چند دختر آرامگاه: حرم امام حسین (ع)، کربلا

محل خدمت امیرکبیر: دربار قاجار و صدارت اعظم امیرکبیر در دوره‌ی سلطنت ناصرالدین‌شاه، به عنوان صدراعظم ایران منصوب شد و در دربار سلطنتی قاجار، یعنی در تهران، مرکز تصمیم‌گیری‌های کلان کشور، مشغول به کار بود. ساختار کاری او شامل: دیوان‌خانه سلطنتی: محل صدور احکام، بررسی امور مالی، سیاسی و اداری کشور دارالخلافه تهران: مرکز حکومت و محل اقامت شاه و درباریان دارالفنون: مدرسه‌ای که خودش بنیان گذاشت و از نزدیک بر آن نظارت داشت ارتباط با سفارتخانه‌ها و مأموریت‌های خارجی: برای اصلاح روابط دیپلماتیک و کاهش نفوذ بیگانگان

اقدامات مهم تأسیس دارالفنون: نخستین مدرسه‌ی عالی ایران برای آموزش علوم جدید انتشار روزنامه‌ی وقایع اتفاقیه: دومین روزنامه‌ی فارسی‌زبان کشور اصلاحات مالی و اداری: مبارزه با فساد، کاهش نفوذ درباریان، نظم در خزانه تلاش برای استقلال سیاسی: کاهش وابستگی به قدرت‌های خارجی تبعید و قت.ل: قربانی توطئه‌های درباریان و بی‌اعتمادی شاه

اصلاحات و مبارزات امیرکبیر با فساد درباریان، رشوه‌خواری، و نفوذ بیگانگان مبارزه کرد. او: دارالفنون را تأسیس کرد تا علوم جدید را وارد ایران کند روزنامه‌ی «وقایع اتفاقیه» را راه‌اندازی کرد تا مردم را آگاه سازد مالیات‌ها را سامان داد و خزانه را از ورشکستگی نجات داد با نفوذ روس و انگلیس مقابله کرد و استقلال سیاسی ایران را تقویت نمود اما اصلاحاتش دشمنان زیادی در دربار ساخت؛ از مادر شاه تا اطرافیان فاسد، همه علیه او متحد شدند.

پایان تلخ در سال ۱۲۳۰ هجری شمسی، پس از سه سال صدارت، امیرکبیر به دستور ناصرالدین‌شاه به کاشان تبعید شد. در حمام فین، با دسیسه‌ی درباریان، به ق.تل رسید. پیکرش مخفیانه به کربلا منتقل شد و در جوار حرم امام حسین (ع) به خاک سپرده شد