زندگي تاريك..

داستانيه كه خودم نوشتم

قلبی که درد را حس نکرد.. فقط ساز درون را به نغمه ای تازه کوک کردن است. مگر می شود قلب دردی را حس نکند؟ مردمان قرار بود او را بابت حرفش قضاوت کنند.. میوه ی بی عطر.. کندوی بی عسل.. مغز بی عمل..

هر چند می‌دانست برای افرادی که ظرف زندگیشان از نور زیاد پر شده و لبریز، دریچه ی قلبشان در حال چکه از محبت زیاد و مغزشان حکاکی شده از آسودگی، "زندگی تاریک" معنایی ندارد و گویا فقط نوعی تشبیه بود..

پرتوی باریک خورشید فقط در یک قسمت زندگی می تابد، نه در همه جا، نه مانند یک همراه در هر لحظه ی زندگی..

روز ها شب می شوند، شب ها اتمام ندارند.. گویا الان میتوانی فرق بین کسی که یک تیر خورده باشد را با کسی که صد ها تیر خورده باشد بفهمی.. گویی اکنون فرق تنفس در حین مرگ و تنفس در حین زندگی نمایان می شود..