شود‌روزی‌هویدآ

شود روزی‌هویدا

تو خود میری و من میمانم و این شمع روشن..

اگر قصدت فرار از دل من بود،چرا کلبه ی دل کردی تو گلشن؟

ولیکن این بدان اغاز من توست

سر انجام زین بگو پایان من توست

مزار با خشم ساحل ها شوم راهی خانه..

مزار یک شب بخوابم بی نشانه..

من قلبت چه خواستم؟یه کاشانه..

من هرشب را به خواب رفتم به سختی.. بی یه شانه..

مرا تنها نزار در بار این رنج..

شود روزی هویدا این نهان گنج..