غزال در دشت‌های بی‌پایان

در دشت‌های پهناور و سبز، غزالی می‌جهد چابک و سبک‌بال، میان علف‌ها می‌خزد خورشید بر پشمش می‌تابد، نسیم با او می‌پیچد و هر برگ که می‌لرزد، با پای او می‌رقصد

در کنار جویبار، لب آب می‌نشیند چشمانش به آرامش جریان نگاه می‌کند سنگ‌ها و شاخه‌ها، شاهد حضور او هستند و زندگی، در سکوت، با او هم‌نشین است

در سایه‌ی درختان کهن، سر می‌خورد و می‌گذرد باد به همراه او، شاخه‌ها را نوازش می‌کند پرندگان با پرواز خود، مسیرش را می‌ستایند و کوه‌ها، بلند و خاموش، صداهایش را می‌بلعند

زمان صبحگاهی که با مه آغاز می‌شود غزال در میان شبنم‌های تازه می‌دود رد پایش بر خاک خیس نقش می‌بندد و جهان، از این نمایش بی‌کلام شاد است

شب که فرا می‌رسد، در آرامش دشت می‌ایستد ستاره‌ها بر سطح آب می‌رقصند باد شبانه در گوشش زمزمه می‌کند و سکوت، او را در آغوش خود می‌گیرد

هر گام او، نغمه‌ای است برای زمین هر جنبش او، داستانی از آزادی و آرامش غزال، در طبیعت، نماد چابکی و زندگی است و دشت، بی‌پایان و روشن، شاهد بی‌صداست