خودخواهی روانشناختی ، واقعا فداکاری وجود داره؟

توی این پست راجب نظریه خودخواهی روانشناختی توضیحاتی نوشتم ! نظریه ای که خودم به شخصه بهش معتقدم...

🛸 خودخواهی روانشناختی چیه ؟ خودخواهی روانشناختی یک نظریه است که میگه انگیزه و هدف اصلی همه رفتار های ما « نفع شخصی » ما هست و این خودخواهی یک مسیله ثابت یا به اصطلاح « ذاتی » هست که توی تمام انسان ها دیده میشه اما چیزی که مهمه ، اینه که با وجود این نظریه آیا واقعا دوستی و فداکاری و محبت واقعی وجود داره ؟

🐈‍⬛ نمونه هایی از خودخواهی روانشاختی در روابط دوستانه - ۱ برای مثال وقتی تصمیم به هر نوعی از کمک یا همراهی با دوستانمون می کنیم در واقع دلیل آن « به عقیده این نظریه » احساس رضایت یا عدم احساس گناهه

🐈‍⬛ نمونه های از خودخواهی روانشناختی در روابط دوستانه - ۲ دومین نمونه به نقطه بسیار مهمی از روابط دوستانه اشاره می کنه ! خودخواهی روانشناختی معتقده این تفکر که ما وقت خودمون برای « دوست داشتن » شخص دیگه قول می کنیم در واقع یک تفکر سطحی نگرانه است ... در عوض دلیل این رفتار رو یا احساس ارزشمندی و تقویت رابطه دوستی توجیح می کنه و احساس رضایت درونی از این کار ...

🐈 نمونه های از تحلیل خودخواهی روانشناختی در فداکاری و ایثار - ۱ خودخواهی روانشناختی معتقده ایثار و فداکاری در واقع بی معنا هست وقتی ما جان خودمون رو برای نجات یک شخص به خطر مینداریم در واقع به این خاطره که از احساس عذاب وجدان قرار می کنیم و این ها در بخش ناخودآگاه ذهن شکل می‌گیره و مانند حرکت بدن واجب و غیر قابل رد هست

🐈 نمونه های از تحلیل خودخواهی روانشناختی در فداکاری و ایثار - ۲ در نهایت خودخواهی روانشناختی معتقده حتی فداکاری های قهرمانانه ای مثل سربازی برای نجات جان هم رزم های خودش فدا می کنه هم با منفعت شخصی همراه هست این منفعت ها می تونه : ۱- اجتناب از عذاب وجدان یا حس بی ارزشی ۲- لذت قهرمان بودن و تاثیر ماندگاری بر جهان حتی برای یک لحظه قبل فدا شدن ۳- احساس تعلق اجتماعی ۴- حتی گاهی افرادی برای اثبات دوستی حقیقی به خودشون ...