بالهایی که عزیزترینم آنها را شکست..

بعد مدتها پست گذاشتم:)

میدونی اوجِ غم و ناراحتیم کجا بود؟ اونجایی که گذشتم ازت، تویی که آخرین ذوق من بودی

بنظرم هیچی اندازه‌ی اون گریه‌ی بی صدای آخر شبی تو اتاق، دردناک نیست.

رفتنِ تو یک خوبی داشت اینکه دیگه از رفتن هیچکس نمی‌ترسم .

سخت‌ترین بخشِ انتظار اونجاست که نمی‌دونی برایِ همیشه تموم شده، یا اگر یکم دیگه منتظر بمونی، درست می‌شه.

هنوزم بعضی روزا میزنم حرف ، اینجا با یه روح خیالی تو.

اونی که دوست داره ناراحتت میکنه، ولی نمیذاره ناراحت بمونی.

هیچکس سرش اونقدر شلوغ نیست که نتونه واستون وقت بزاره ، همه چیز به اولویت برمیگرده .

‏کاش هرگز همدیگه رو نمیدیدیم، فراموش کردنت خیلی سخته.

دلم تنگ ادمیه که بهم قول داد نره.

آخرین پروانه‌ات هم مُرد در قلبم؛ تو آزادی..