دانــــــــش تایـــــــم 📚
جزایر لانگرهانس حدود یک میلیون بخش هستند که در سراسر اندام بزرگسالان تولید میشوند و توسط تودهای از بافت خارج برون شاخهای پشتیبانی میشوند. این جزایر در متابولیسم گلوکز نقش مهمی دارند و قطر هرکدام حدود 0.2 میلی متر است. هر کدام از آنها توسط بافت پیوندی رشتهای نازک، با بافتی که در بقیه لوزالمعده یافت میشود، از پانکراس اطراف جدا میشود.
به صورت تخمینی، جزایر لانگرهانس حدود 1 تا 2 درصد از کل پانکراس هستند و 20 درصد از خون آن را دریافت میکنند. منبع خون لوزالمعده از شریان طحال سرچشمه میگیرد که باعث میشود جزایر لانگرهانس در معرض غلظت گلوکز خون قرار بگیرند.
جزایر لانگرهانس از سلولهای بافت پانکراس تشکیل میشوند و پانکراس از دو انحرافی تشکیل میشود که باعث ایجاد جوانههای شکمی و پشت لوزالمعده خواهد شد. این سلولها در انسان، مجاری لوزالمعده را ترک میکنند و سنگدانههایی را تشکیل میدهند که به جزایر تبدیل میشوند.
درحالی که در موشها سلولهای مجاری تکثیر میشوند و سنگدانههای سلولی را تشکیل میدهند که در تماس نزدیک با مجاری باقی خواهند ماند. ویژگیهای عملکردی جوندگان با انسانها بسیار شبیه به هم هستند و از آنجا که جزایر جدا شده از اجساد کمتر در دسترس است، از موشهای صحرایی برای بسیاری از مطالعات در 50 سال گذشته استفاده کردهاند. اندازه جزایر لانگرهانس این جوندگان شبیه به جزایر لانگرهانس انسان است. با این تفاوت که پانکراس موشها به طور قابل توجهی کمتر از 1.0 درصد از حجم لوزالمعده انسانهاست.
امید وارم مفید بوده باشه 😊👍🏻
فرصت؟