مهم ترین اتفاق های تاریخ

به تصویر کشیدن مهمترین رویدادهای تاریخی کار دشواری به نظر می‌رسد. ممکن است از خودتان بپرسید، با تمام اتفاقاتی که در این دوره ۵،۰۰۰ ساله از تاریخ بشر روی داده‌اند، چگونه می‌توان چند مورد را از میان‌شان انتخاب کرد؟ بدیهی است، نه فقط چند رویداد، بلکه بسیاری از رویدادهای دیگری نیز در تاریخ وجود دارند که پیامدهای گسترده‌ای داشته‌اند. بعد از تمام دوران‌های مربوط به پادشاهان، حکمرانان، رهبرها، ترورها، جنگ‌ها، و ابداعاتی که نحوه‌ی پیشرفت بشر را تغییر دادند.

جنگ‌های ایران و یونان، شاید فکرش را هم نمی‌کردید، ولی جنگ‌های ایران و یونان نقطه‌ی عطف مهمی در تاریخ بشر است. اگر یونان سقوط می‌کرد و در برابر امپراتوری ایران شکست می‌خورد، جهان غرب احتمالا نمی‌توانست دموکراسی، هنر، ادبیات، و علم امروزی‌اش را داشته باشد. یونانی‌ها نه فقط در برابر ایرانی‌ها به پیروزی رسیدند، بلکه پس از آن، با حضور اسکندر مقدونی به رشد بزرگی دست یافتند.

مرگ سیاه ، مرگ سیاه یا همان بیماری طاعون، به این دلیل این‌چنین نامیده شده است که به سرعت در سراسر اروپا گسترش یافت و در همان ابتدا، هزاران نفر را به کام مرگ کشید. در نهایت، تخمین زده می‌شود در دوره‌ی مرگ سیاه در اروپا ۷۵ میلیون نفر بر اثر بیماری طاعون از بین رفتند. بعد از این واقعه، به دلیل کمبود نیروی کار در اروپا، کارگران مزرعه ‌توانستند با اختیار کامل، انتخاب کنند که برای چه کسی کار کنند؛ این مسئله، باعث بهبود شرایط آن‌ها و خانواده‌های‌شان شد. آدم‌ها بیش از گذشته از کلیسای کاتولیک خشمگین شدند، و با ادعای این مسئله که یهودیان باعث این فاجعه شده‌اند، موج یهودی ‌ستیزی در اروپا رشد کرد.

رنسانس ، در طول دوره‌ی قرون وسطی و مرگ سیاه، تحصیلات و علم نسبتا دچار رکود بودند. با آغاز قرن پانزدهم، علم، هنر، و فرهنگ زایشی دوباره یافت؛ این اتفاق نخست در ایتالیا رخ داد و سپس به سراسر اروپا گسترش یافت. رنسانس (یا دوره‌ی نوزایش) فناوری‌ها و پیشرفت‌هایی با خود به همراه آورد که به سعادت و ثروت بیش‌تری منجر شدند.

استعمارگری اروپایی ، تقریبا از ۱۵۰۰ تا ۱۹۶۰، اروپا به کل جهان گسترش یافت! کشورهای اروپایی از قاره‌ی آمریکا گرفته تا آفریقا، هندوستان، و آسیا، تقریبا در تمام قاره‌ها به ایجاد مستعمره‌هایی دست زدند. استعمارگری اروپایی به یک تجارت بزرگ تبدیل شد؛ یعنی این‌که روز به روز ثروت و قدرتْ سهم اروپایی‌ها می‌شد و بردگی و فقرْ سهم سایر نقاط جهان. با گذشت زمان، بسیاری از مستعمرات به تدریج استقلال یافتند، و بعد از جنگ جهانی دوم، اروپای ویران شده به تدریج کنترل‌اش را بر سایر مستعمرات از دست داد.

رکود بزرگ ، پس از پایان جنگ جهانی اول، در دهه‌ی ۱۹۲۰ رشد اقتصادی سریعی در ایالات متحده شکل گرفت؛ ولی این رشد اقتصادی در ۱۹۲۹ به سد بزرگی برخورد کرد و به بحران منتهی شد. میلیون‌ها دلارِ سرمایه‌گذاران از دست رفت، بانک‌ها ورشکست شدند، و ۱۵ میلیون آمریکایی کارشان را از دست دادند. رکود بزرگ با اثر موج‌دارش در سراسر جهان، باعث شد تقریبا تمام کشورها دچار بیکاری و تورم منفی گسترده‌ای شوند. این رکود حدود یک دهه به طول انجامید و به تغییرات عمده‌ای در نهادهای مالی، سیاست‌های اقتصادی، و نظریه‌های مربوطه منجر شد. در حالی‌که ایالات متحده و سایر کشورها در حال تجربه‌ی نشانه‌های بازیابی از رکود بودند، در ۱۹۳۹ جنگ جهانی دوم، فاجعه‌ی جدیدی را برای جامعه‌ی بشریت، آغاز کرد.

جنگ جهانی دوم ، با این‌که بسیاری فکر می‌کردند جنگ جهانی اول کاملا تمام شده است، ریشه‌های عمیق رنج و خشم هم‌چنان در برخی از بخش‌های اروپا در حال رشد بودند. با ظهور آلمان نازی به رهبری آدولف هیتلر، جنگ جهانی دوم در ۱۹۳۹ با حمله به لهستان آغاز شد و سپس به فرانسه و بلژیک نیز گسترش یافت. این جنگ تمام نقاط دنیا از جمله اتحاد جماهیر شوروی، چین، و ژاپن را نیز شامل شد. در پایان این جنگ، میلیون‌ها نفر جان‌شان را از دست داده بودند، و اروپا به یک ویرانه تبدیل شد؛ ولی ابر قدرت‌های جدیدی به نام اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده از این جنگ سر بر آوردند، و نظم جدید جهانی و درگیری‌های جدیدی را آغاز کردند.