چگونه با کودک لوس رفتار کنیم؟

به گفته دکتر والفیش، روانشناس خانواده، ما به سمت تربیت کودکان لوس، خود محور و خودخواه پیش می رویم. والدین دوست دارند، فرد مورد علاقه فرزندان خود باشند، بنابراین به جای اینکه در تربیت فرزندان خود صریح و قاطع باشند و بر قوانین و مرزها تاکید کنند، کار را برای فرزندان آسان می کنند، هشدارهای خود را هزاران بار تکرار می کنند و ناخواسته به فرزندان قدرت می دهند.

کودک لوس نه تنها در دوران کودکی مشکل ساز است، بلکه وقتی بزرگ شود، ناتوانی او در رعایت قوانین می تواند مشکل ساز شود و او را از پیدا کردن دوستان خوب و خوشحالی از ته دل باز دارد. در ادامه توضیح خواهیم داد که کودک لوس چیست و ویژگی های کودک لوس و این که چه چیزی باعث این اتفاق می شود

تعریف کودک لوس بر اساس اعلام آکادمی اطفال آمریکا، «سندرم کودک لوس» را می توان با رفتارهای بیش از حد خود محور، رفتارهای ناپخته ای که ناشی از عدم اعمال قوانین متناسب با سن کودک توسط والدین است، تشخیص داد. اگر کودک بدرفتاری می کند، ممکن است به دلیل سن یا واکنش او به استرس در خانواده باشد. بنابراین نباید مشکلات رفتاری کودک را همیشه به لوس بودن نسبت داد.

چه چیزی باعث لوس شدن کودک می شود؟ بچه های لوس در وهله اول بد نیستند و رفتار آنها نتیجه تربیت نادرست والدینشان است. بسیاری از والدین معتقدند که چون کودک از نظر عاطفی شکننده است، نیازها و حقوق او بر والدین اولویت دارد. بسیاری از والدین هنگام گریه فرزندشان هر آنچه را که او می خواهد، فراهم می کنند.

ویژگی های کودک لوس لوس شدن کودک از طریق برخی ویژگی های شخصیتی او قابل تشخیص است. مثلا بچه ای که جواب نه را قبول نمی کند، بچه هایی که توقعات زیادی دارند، به والدین خود فشار می آورند و دعوا راه می اندازند تا اینکه بالاخره یکی از والدین خسته یا دل شکسته شود و با ساز او برقصد. یک بچه لوس چرخش چشم، شکایت و مخالفت مداوم را دارد و از دیگر ویژگی های کودک لوس به شمار می رود. جان مایر که روانشناس بالینی و متخصص کودک و نوجوان است، ویژگی های کودک لوس را موارد زیر می داند: کودک خودشیفته بی احترامی کودک به بزرگسالان یا سایر کودکان نافرمانی کودک در خانه یا مدرسه بدخلقی و هیاهوی کودکبی انگیزگی و عدم خودکفایی کودک همیشه به دنبال جلب توجه دیگران است و نمی تواند تنها باشد تکرار اعمال فریبنده توسط کودک در دوست یابی مشکل دارد

قرار دادن فرزند به عنوان اولویت مطلق چنین والدینی آنقدر زندگی خود را وقف فرزندان خود می کنند که دیگر برای خود زندگی نمی کنند. با دور نشدن از کودک و تامین هر چه سریعتر همه نیازها و خواسته های او، کودک به گونه ای تربیت می شود که فکر می کند، همیشه باید به او توجه کرد و او مرکز توجه همه است.

زندگی به جای کودک این والدین آینده کودک را دیکته می کنند، آینده ای که شاید برای خودش تصور نمیکند. آنها همه چیز لازم را برای تحقق این آینده در اختیار کودک می گذارند. این والدین همچنین ممکن است، فرزندان را از نظر مادی لوس کنند و چیزهایی را که در کودکی از آنها محروم بوده اند را بیش از حد فراهم کنند.

محبت بی مورد به کودک برای جبران فقدان حقوق کودک این روزها بسیاری از والدین نسبت به تربیت فرزندان خود احساس گناه می کنند، اما زمانی که ندانید چگونه اشتباهات خود را به درستی جبران کنید، مشکل ساز می شود. به عنوان مثال، برخی از والدین که بیشتر وقت خود را به کار می گذرانند، از اینکه نمی توانند زمان کافی را با فرزند خود بگذرانند، احساس گناه می کنند و در نتیجه او را از نظر مادی بی نیاز می کنند. فرزندان این والدین کودکانی هستند که اسباب بازی های دست اول را دارند.

تسلیم فوری به خواسته های کودک بچه ها معمولاً وقتی چیزی را می خواهند، آن را بلافاصله و همزمان می خواهند! اما این بدان معنا نیست که والدین باید با این طرز فکر کودک همراهی کنند