مرگ و جاودانگی در مصر باستان

کنجکاو شدن درباره تدفین و زندگی مصری ها در گذشته باعث شده مقاله‌های زیادی نوشته بشن.. و من هم اومدم تا یکی ازون مقاله های دارک درمورد مصری هارو بزارم.

مصری های باستان اعتقاد داشتن ازیریس فرمان‌روای مرده هاس، و چون طبق فرمان این خدا باید جلوش ظاهر بشین بدنتون باید مومیایی بشه. با مومیای کردن مطمئن میشید که بدن شما باید سالم بمونه تا روحتون بتونه اون رو پیدا کنه و تو جهان زیر زمینی دوباره بهم بپیوندن. گفته شده که عمل مومیایی کردن به فرد درگذشته کمک می کرده که بعد از مرگ وارد دنیای الهی بشه. البته همه افراد هم مومیایی نمی شدن- فقط کسایی که توان مالی این کار رو داشتن.به عنوان مثال فرعون ها به خاطر وجود نیمه الهی که در اون زمان داشتن قطعا باید تو دنیای الهی بعد از مرگ حضور پیدا می کردن و توان مالی این کار رو هم داشتن.

میدونیم کسی که مومیایی شده قبلا ، این فرد مجبور بود برای زندگی تو دنیای پس از مرگ دوباره جان داشته باشه. باز کردن دهان تشریفات توسط روحانی برای هر کدوم از جسدها انجام می شد. این کار رو برای این انجام می دادن که فرد بتوانه در اون دنیا بتونه بخوره و بنوشه. از اونجایی که هر فردی روی زمین با غذا و نوشیدنی حمایت شده بود، اونا اعتقاد داشتن که در دنیای بعد از مرگ هم باید این مزایا رو دریافت کنن. این مراسم سمبوبیک بوده- یه روحانی باید یه استخون پهن یا پای گوساله رو به عنوان قاشق جلو دهن جسد مومیایی قرار می داد.همچنین باید با همین روش به پاها و دست های جون دوباره می بخشید و وردهایی رو به زبان می آورد.

بعد از مراسم صورت مومیایی رو یه ماسک طلایی پوشیده می شود تا تو این سفر زیر دنیا روح متوفی رو در برابر ارواح شیطانی محافظت کرده و شناسایی جسد رو در آن دنیا راحت تر کنه. این مومیایی تو یه تابوت ساخت اساتید یا یه تابوت سنگ آهکی قرار می گرفت که با شان و مقام اونها تو زندگی بعد از مرگ مطابقت داشته باشه. این تابوت دوباره در تابوت دیگری قرار می گرفت و بعد در آخرین تابوت.

وارد شدن به دنیای بعد از مرگ پروسه ای بود که مراسم اون توسط خدایی با صورت شغال به نام انوبیس انجام می شد. انوبیس خدای مردگان نامیده می شد. این مراسم توسطThoth خدای نوشتن ثبت می شد. این مراسم مربوط به سنگینی قلب بود. چهل و دو خدای دیگه سنگینی قلب فرد درگذشته رو در برابر خدای Ma’at، خدای حقیقت تماشا می کردن. اگه قلب سبک تر از پر بود- از نظر بار گناهان- فرد متوفی می تونست به دنیای بعد از مرگ بره، اما اگه قلب سنگین بود توسط یه اهریمن به نام Ammut بلعیده می شد. (به جهنم می رفت). کسانی که این مرحله رو به خوبی رد می کردن توسط خدای هوروس به دنیای دیگه برده می شدن و مورد استقبال پدر و مادر، اوزیریس و ایزیس قرار گرفته و به بهشت زیبا و زندگی ابدی می پیوستن.