✞کایلین✞ 
میمیرم صد بار پس مرگ تنم میگرید باز تنم هم تنم در کفنم زان رو که دگر روی تو نتوانم دید ای مهوش من، ای وطنم، ای وطنم
از شعرم خلقی بهم انگیختهام خوب و بدشان بهم درآمیختهام خود گوشه گرفتهام تماشا را کآب در خوابگه مورچگان ریختهام
من ندانم با که گویم شرح درد قصه رنگ پریده، خون سَرد هرکه با من همره و پیمانه شد عاقبت شیدا دل و دیوانه شد قصهام عشاق را دلخون کند عاقبت خواننده را مجنون کند آتش عشق ست و گیرد در کسی کاو، ز سوز عشق میسوزد بسی…
همه شب شکسته خواب به چشمم گوش بر زنگ کاروانستم با صداهای نیم زنده ز دور هم عنان گشته هم زبان هستم جاده اما ز همه کس خالی است ریخته بر سر آوار آوار این منم مانده به زندان شب تیره که باز شب همه شب گوش بر زنگ کاروانستم
فریاد می زنم من چهره ام گرفته من قایقم نشسته به خشکی مقصود من ز حرفم معلوم بر شماست یک دست بی صداست، من، دست من کمک ز دست شما می کند طلب فریاد من شکسته اگر در گلو ، وگر فریاد من رسا من از برای راه خلاص خود و شما فریاد می زنم فریاد می زنم !
بودم به کارگاه جوانی دوران روزهای جوانی مرا گذشت در عشق های دلکش و شیرین شیرین چو وعده ها یا عشق های تلخ کز آنم نبود کام فی الجمله گشت دور جوانی مرا تمام آمد مرا گذار به پیری اکنون که رنگ پیری بر سر کشیده ام فکری است باز در سرم از عشق های تلخ لیک او نه نام داند از من نه من از او فرق است در میانه که در غره یا به سلخ
نتیجه 1
آن گل زودرس چو چشم گشود به لب رودخانه تنها بود گفت دهقان سالخورده که: حیف که چنین یکه بر شکفتی زود لب گشادی کنون بدین هنگام که ز تو خاطری نیابد سود گل زیبای من ولی مشکن کور نشناسد از سفید کبود نشود کم ز من بدو گل گفت نه به بی موقع آمدم پی جود کم شود از کسی که خفت و به راه دیر جنبید و رخ به من ننمود آن که نشناخت قدر وقت درست زیرا این طاس لاجورد چه جست ؟
نتیجه 2
آن گل زودرس چو چشم گشود به لب رودخانه تنها بود گفت دهقان سالخورده که: حیف که چنین یکه بر شکفتی زود لب گشادی کنون بدین هنگام که ز تو خاطری نیابد سود گل زیبای من ولی مشکن کور نشناسد از سفید کبود نشود کم ز من بدو گل گفت نه به بی موقع آمدم پی جود کم شود از کسی که خفت و به راه دیر جنبید و رخ به من ننمود آن که نشناخت قدر وقت درست زیرا این طاس لاجورد چه جست ؟
نتیجه 3
آن گل زودرس چو چشم گشود به لب رودخانه تنها بود گفت دهقان سالخورده که: حیف که چنین یکه بر شکفتی زود لب گشادی کنون بدین هنگام که ز تو خاطری نیابد سود گل زیبای من ولی مشکن کور نشناسد از سفید کبود نشود کم ز من بدو گل گفت نه به بی موقع آمدم پی جود کم شود از کسی که خفت و به راه دیر جنبید و رخ به من ننمود آن که نشناخت قدر وقت درست زیرا این طاس لاجورد چه جست ؟
نتیجه 4
آن گل زودرس چو چشم گشود به لب رودخانه تنها بود گفت دهقان سالخورده که: حیف که چنین یکه بر شکفتی زود لب گشادی کنون بدین هنگام که ز تو خاطری نیابد سود گل زیبای من ولی مشکن کور نشناسد از سفید کبود نشود کم ز من بدو گل گفت نه به بی موقع آمدم پی جود کم شود از کسی که خفت و به راه دیر جنبید و رخ به من ننمود آن که نشناخت قدر وقت درست زیرا این طاس لاجورد چه جست ؟
عالی بود):
پست پین شدم لایک شه؟
تستت عالی بود
بک میدم💕
میشه پین کنی 😘
قرعه کشیه یه سر به اکانتم بزن
این پیام فقط جهت حمایت از شما میباشد🙂❤️
و اگر هم دوست دارید که داخل کلاس های هفتگانه یا icdlما شرکت کنید😁 برید داخل پروفایل تست icdl رو بخوانید 😊 و این کلاس از ۱۲ تیر شروع میشه🙂
سلام😊تست عالی بود لایک شد👍 راستی من قرار از ۱۱ تیر کلاسای آموزش رو شروع کنم😍
اگر میخواهید در این کلاسا شرکت کنید برید داخل پروفایل و داخل تست آموزش کامپیوتر اونجا رو حتما مطالعه کنید☺️☺️ و بعدش هم اگر خواستید ثبت نام کنید😉
بک میدم❤
بک میدم🧡
بک میدم💛
بک میدم💚
بک میدم💙
بک میدم💜
ادمینساریبابتتبلیغ
اگهناراحتشدی🗑اگهنشدی📍
بده
عالی بوددد>
شعر داروگ از نیما یوشیج جاش خالی بود)