ولاگ تزئین دوربین قدیمی

یه روز فرحبخش با من و اگوری پگوری کردن دوربینم

خب همینطور که داشتم زندگیمو میکردم و نفس میکشیدم یدفعه از این خوشگلاایوستسوس توی پینترستم دیدمم. و با خودم فکرکردم پن که یه دوربین دارم، کل زندگیمم با اون عکس میگیرم. پس چرا خوشگلش نکنم؟

اول از همه میریم برای خودمون آیس تی درست میکنیم. چون نیاز به انرژی داریم.

ایشون دوربین پنه که همونطور که مشاهده میکنید هنوز برچسبای پنجاه سال پیش روشه و ظاهرش از زمان تولید به بعد هیچ فرقی نکرده

پس اول برچسبارو میکنیم و قشنگ با مااااییع ضدددعفووونی تمیزش میکنیم.

و حالا که تمیز شده وقتشه دوباره برچسب بزنیم. ولی ایندفعه چیزای خوشگل. و خب قطعا اولین و منطقی ترین ایده خریدن برچسب بود. ولی بعد از دو دقیقه گشتن توی سایتا.... نه ممنون. تازه معلومم نیست چندقرن دیگه برسه دستم. علاوه بر این که اصلا چیزی که دوستش داشته باشم پیدا نکردم.

پس ایده دوم چی بود؟ ساخت برچسب! برای همین تلاش کردم یه نسخه کوچولو از لیلیومی که صبح کشیدم بکشم. ولی همونطور که مشخصه، ظاهرا نقاشی مینیاتوری از استعداد هام نیست. (حالا انگار نقاشی عادی هست)

ولی خب، ما ناامید نمیشیم! برای همین اول پاشدم تک تک سوراخا خونه رو گشتم. از کشوی اتاقم گرفته تا سینک ظرفشویی تا بلکه برچسب پیدا کنم. و کاملا شکست خوردم، اما بعد چشمم خورد به چسبای واشی گوشه اتاقم که داشتن بهم بای بای میکردن. پس بعد از سه ساعت کنده کاری حرفه ای، تونستن ازشون ستاره دربیارم.

حالا نوبت آویزش بود. ایده اولم این بود که از مهره درستش کنم. ولی زیاااد خوشم نیومد. پس شروع کردم به بافتن و خیلی نازهههه. و حالا دوربینمون آمادست که بریم باهاش تو خیابون عکس بگیریم.

خواستم یه عکسی که با این دوربین گرفتمو بزارم ولی چیز خوشگلی که از چیزی بجز دوستام گرفته باشم پیدا نکردم. پس همین عکس رو بپذیرید ولی بخدا که عکاسیم خوبه💔 واقعا عاااشق عکسای این دوربینم. دوربین من سونی سایبرشات DSC-W630 ئه که بین دوربینای سالای خودش و اون رنج قیمت بنظرم از همشون بهتره و ۱۶.۱ مگا پیکسله. هرچی از خوشگلی عکساش بگم کم گفتم واقعا.