حمله خواب؟!

توی دنیایی که سوپرمن و بتمن برای نجات دنیا خودشون رو به خطر می‌اندازن و مردم قدرتای اونا رو تحسین می‌کنن، منم یه قدرت جادویی دارم، میتونم هر لحظه، در هر جا و هر شرایطی بخوابم! این اتفاق جالب بود، تا وقتی که فهمیدم این پدیده قدرت ماورایی نیست...

از کودکی علاقه شدیدی به انیمیشن‌ها رو کتاب های ابرقهرمان‌ها داشتم. سوپرمن، بتمن، فلش و‌‌... شخصیت‌های موردعلاقه‌م بودند؛ اما فقط آنها نبودند که قدرت جادویی داشتند! منشا خوشحالی من همین بود. من، یه قدرت خیلی جالب و عجیب داشتم، در طول روز خواب‌آلود بودم و در هر لحظه‌ای می‌توانستم بخوابم! اسمش را گذاشته بودم: "خواب‌آلودگی اسرارآمیز" البته در این قدرت، چند مورد عجیب هم وجود داشت؛ به گفته خانواده‌ام، برخی اوقات توهم میزدم و هذیان می‌گفتم، اما خب کسی به اندازه کافی پولی نداشت که من را پیش پزشک ببرد، پس ساده از ماجرا گذشتیم. از موفقیت این ابر قدرت در ذهنم خیالات جالبی می‌ساختم: "ابرقهرمان خواب آلود باری دیگر فقط با خوابیدن دنیا را نجات داد!" -صبر کن! اصلا همچین چیزی ممکنه؟با خوابیدن هم مگر دنیا نجات می‌دهند؟!

خب... قطعا با قدرت من کسی نمی‌تواند دنیا را نجات دهد، اما باز هم از هیچی بهتر است! بزرگ تر که شدم، وضع مالی‌مان خیلی بهتر شد، یک خودرو خریدیم و زندگی شاد تری داشتیم. توهمات و خواب‌آلودگی من همچنان ادامه داشت؛ اما دیگر عادی شده بود و کسی اهمیت چندانی نمی‌داد. در یک روز عادی، تنهایی در خودرو نشسته بودم و رانندگی می‌کردم که یک دفعه خوابم برد.. با صدای بلندی از خواب بیدار شدم، دست و پاهایم تکان نمی‌خورد. بعد از مدتی، هرطور که شده از ماشین بیرون اومدم و جلو را دیدم: وقتی که خواب بودم، با سرعت به خودرویی برخورد کرده بودم و یکی از سرنشینان، حال خیلی بدی داشت؛ اما به شکل عجیبی ماشین من فقط آینه‌اش شکسته بود! همین باعث شد که هم خودم و هم پلیس، دنبال دلیل خواب‌آلودگی من بگردیم...

به پزشکان مختلفی مراجعه کردیم و بالاخره، جواب درستی پیدا کردیم: نارکولپسی یا حمله خواب. حمله خواب، اختلالی است که در آن مغزتان نمی‌تواند توانایی شما را برای بیدار ماندن یا خوابیدن کنترل کند. افراد مبتلا به این اختلال، معمولا چند بار در طول روز به خواب می‌روند، هرچند نارکولپسی علائم دیگری نیز دارد. کاهش انرژی: این افراد معمولا اختلالات ذهنی، کمبود انرژی و تمرکز، افت حافظه، خلق افسرده یا خستگی شدید را گزارش می‌دهند.

هذیان‌‌گویی: معمولا این توهمات، واضح و اغلب ترسناک هستند. توهمات در ابتدا از نوع بینایی است، اما هر یک از حواس دیگر را نیز می‌تواند درگیر کند. هنگامی که این توهم‌ها همراه با حملات خواب باشد به آن توهمات خواب گفته می‌شود. فلج خواب: این علامت شامل ناتوانایی موقت در حرکت یا صحبت کردن هنگام خواب یا بیدار شدن است. این وقایع به طور کلی مختصر بوده و چند ثانیه تا چند دقیقه ادامه می‌یابند. پس از اتمام این واقعه، فرد به سرعت توانایی کامل خود را برای حرکت و صحبت را به‌دست می‌آورد. این اختلال زیاد رایج نیست؛ اما پزشکان علائم آن را به خوبی می‌دانند.

بیماری نارکولپسی دونوع مختلف دارد. نوع ۱ این بیماری شامل کاتاپلکسی می‌شود. اما نوع ۲ این بیماری شامل کاتاپلکسی نمی‌شود. (کاتاپلکسی خفیف ممکن است فقط صورت و گردن شما را تحت تأثیر قرار دهد. نوع شدید این بیماری ممکن است باعث سقوط شما به زمین شود که می‌تواند منجر به صدمات شود. این رویدادها معمولاً کمتر از چند دقیقه طول می‌کشند، اما ممکن است در این مدت اصلاً نتوانید حرکت یا صحبت کنید.) نوع ۱: این شکل شامل کاتاپلکسی است. حدود ۲۰ درصد از موارد نارکولپسی نوع ۱ هستند.

نوع ۲: این شکل شامل کاتاپلکسی نمی‌شود. حدود ۸۰٪ از موارد نارکولپسی، نوع ۲ هستند. نارکولپسی ثانویه: در موارد نادر، نارکولپسی می‌تواند به دلیل آسیب به هیپوتالاموس شما رخ دهد. این نوع آسیب به دلیل صدمات سر (مانند ضربه مغزی و آسیب های مغزی تروماتیک)، سکته مغزی، تومورهای مغزی و… ایجاد می‌شود. (هیپوتالاموس یک ساختار عمیق مغز است که به عنوان مرکز کنترل و هماهنگی پیچیده بدن عمل می کند. وظیفه اصلی آن حفظ تعادل در بدن و انجام وظایف آن با کنترل هورمون ها یا کار مستقیم بر روی سیستم عصبی خودمختار است.)

نارکولپسی خیلی شایع نیست. تحقیقات موجود نشان می‌دهد که از هر ۱۰۰۰۰۰ نفر در سراسر جهان ۲۵ تا ۵۰ نفر را تحت تاثیر قرار می‌دهد. با این حال، تشخیص این بیماری اغلب سال‌ها طول می‌کشد، بنابراین تخمین تعداد واقعی افراد مبتلا به آن دشوار است. پزشکان معمولاً نارکولپسی را در افراد بین ۵ تا ۵۰ سال تشخیص می‌دهند. این بیماری در اواخر نوجوانی و اوایل ۲۰ سالگی ظاهر می‌شود. مردان در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به نارکولپسی هستند.

برای درک نارکولپسی، لازم است بیش‌تر در مورد نحوه عملکرد چرخه خواب بدانید. این چرخه شامل مراحل زیر است: مرحله ۱ خواب سبک: این مرحله کوتاه بلافاصله پس از به خواب رفتن شما شروع می‌شود و حدود ۵ درصد از کل زمان خواب شما را تشکیل می‌دهد. مرحله ۲ خواب عمیق‌تر: این مرحله عمیق‌تر است و حدود ۴۵ تا ۵۰ درصد کل زمان خواب را تشکیل می‌دهد (این عدد با افزایش سن افزایش می‌یابد). مرحله ۳ خواب با موج آهسته (Slow wave sleep): این مرحله حدود ۲۵ درصد از زمان خواب را تشکیل می‌دهد (این تعداد با افزایش سن کاهش می‌یابد). بیدار کردن کسی در مرحله سوم خواب بسیار سخت است و بیدار شدن مستقیم از آن معمولاً باعث اینرسی خواب می‌شود. خواب REM :REM مخفف حرکت سریع چشم است. این مرحله زمانی است که خواب می‌بینید. وقتی فردی در خواب REM است، می‌توانید چشمان او را در زیر پلک هایش در حال حرکت ببینید.

اگر به نارکولپسی مبتلا نیستید، معمولاً وقتی به خواب می‌روید وارد مرحله ۱ می‌شوید و سپس وارد مراحل ۲ و ۳ می‌شوید و در نهایت به خواب REM می‌روید. و شروع به خواب دیدن می‌کنید. پس از اولین چرخه REM، یک چرخه جدید را شروع می‌کنید و به مرحله ۱ یا ۲ باز می‌گردید. یک چرخه به طور معمول حدود ۹۰ دقیقه طول می‌کشد تا چرخه دیگری شروع شود. اکثر افراد هر شب چهار یا پنج چرخه را پشت سر می‌گذارند (با فرض اینکه هشت ساعت کامل داشته باشند).

پزشک می‌تواند بر اساس علائم شما به نارکولپسی مشکوک شود. نارکولپسی با چندین بیماری دیگر مرتبط با مغز و خواب علائم مشترک دارد. به همین دلیل، تنها راه برای تشخیص قطعی نارکولپسی، آزمایش‌های تشخیصی تخصصی است. قبل از انجام آزمایش‌های اصلی پزشک ابتدا مطمئن می‌شود که خواب کافی دارید. این امر معمولاً شامل روش‌های ردیابی ساده برای الگوهای خواب و بیداری شما، مانند اکتیوگرافی است. در این روش قالبا از یک دستگاه ساعت مانندی استفاده می‌کند که روی مچ دست بیمار بسته می‌شود تا الگوهای حرکتی را ردیابی کند.

نارکولپسی یک بیماری مرتبط با مغز است که باعث اختلال در فرآیندهای طبیعی خواب و بیداری بدن شما می‌شود. در حالی که این بیماری معمولاً خطرناک نیست، اما در شرایط خاص می‌تواند خطراتی ایجاد کند. همچنین وضعیتی است که می‌تواند زندگی، روال و فعالیت‌های شما را به طور جدی مختل کند. بسیاری از افراد مبتلا به این عارضه ممکن است با فعالیت‌های معمولی مانند کار و رانندگی مشکل داشته باشند.