انولا هلمز؛ دختری که هیچ‌وقت قرار نبود شبیه شرلوک باشد...

انولا هلمز؛ دختری متفاوت از شرلوک چرا انولا با اینکه خواهر شرلوک هلمز است، هیچ‌وقت سعی نمی‌کند شبیه او باشد؟

دو نابغه، دو نگاه متفاوت وقتی اسم خانواده هلمز را می‌شنویم، اولین چیزی که به ذهنمان می‌رسد «هوش» است. اما انولا ثابت می‌کند که باهوش بودن فقط به معنی داشتن ذهنی منطقی نیست. او دنیا را از زاویه‌ای کاملاً متفاوت می‌بیند؛ زاویه‌ای که در آن احساسات، جزئیات و شناخت آدم‌ها به اندازه سرنخ‌ها اهمیت دارند.

شرلوک پرونده را می‌بیند، انولا انسان‌ها را شرلوک معمولاً با فاصله به آدم‌ها نگاه می‌کند؛ برای او هر رفتار، یک داده است که باید تحلیل شود. اما انولا قبل از هر چیز سعی می‌کند بفهمد آدم‌ها چه احساسی دارند، از چه چیزی می‌ترسند و چرا دست به انتخاب‌هایشان می‌زنند. شاید به همین دلیل روش او در حل معماها، انسانی‌تر به نظر می‌رسد.

شجاعت از جنسی دیگر قدرت انولا فقط در هوشش نیست؛ در این است که با وجود ترس، دست از حرکت برنمی‌دارد. او بارها اشتباه می‌کند، شکست می‌خورد و حتی جانش به خطر می‌افتد، اما هیچ‌وقت اجازه نمی‌دهد ترس آینده‌اش را تعیین کند.

استقلالی که از کودکی آموخت انولا برخلاف بسیاری از شخصیت‌های داستان‌های کارآگاهی، کسی را ندارد که همیشه نجاتش بدهد. آموزش‌هایی که از مادرش گرفته، به او یاد داده به جای انتظار کشیدن، خودش تصمیم بگیرد، خودش راهش را پیدا کند و مسئول پیامدهای انتخاب‌هایش باشد.

چرا انولا محبوب شد؟ شاید چون او یک قهرمان شکست‌ناپذیر نیست. گاهی تردید می‌کند، گاهی احساس تنهایی دارد و گاهی تصمیم‌های اشتباه می‌گیرد. همین نقص‌ها باعث می‌شود واقعی‌تر از بسیاری از شخصیت‌های دیگر به نظر برسد و مخاطب بتواند خودش را در او ببیند.

انولا قرار نبود نسخه زنانه شرلوک باشد؛ قرار بود ثابت کند برای تبدیل شدن به یک کارآگاه بزرگ، لازم نیست مثل هیچ‌کس دیگری باشی. شاید همین تفاوت است که او را به یکی از به‌یادماندنی‌ترین شخصیت‌های معمایی سال‌های اخیر تبدیل کرده است.