فلسفه و شادی: چطور فلسفه زندگی شادتری بسازیم؟

تحلیل دیدگاه‌های فلسفی درباره شادی و راهکارهای عملی آن.

از زمان های دور فیلسوف ها و دانشمند ها روی پیدا کردن جواب این سوال تاکید داشتن «چطور می‌شه زندگی شادتری داشت؟» نکته ی مهم تر اینه که این جواب ها متفاوت هستن و یه پاسخ کلی نیستن ولی میتونیم با استفاده از اونا به فلسفه ی شخصی خودمان دست پیدا کنیم.

اول از همه شادی یک هدف نیست نتیجه ی درست زیستنه: ارسطو میگفت شادی یعنی زندگی خوب و معنادار نه صرفا شادی لحظه ای اگه فقط دنبال حس خوب باشی ممکنه زود خسته بشی ولی اگه دنبال یه زندگی معنادار باشی شادی خودش به سراغت میاد. همانطور که ارسطو میگه: «خوشبختی به خودمان بستگی دارد.»

خیلی ها درمورد شاد بودن حرف میزنن ولی کمتر کسی درمورد«چگونه شاد بودن»صحبت میکنن. فلسفه‌ی شخصی ما اغلب از دل گفت‌وگو با اندیشه‌های دیگران زاده می‌شود؛ نه با تقلید از آن‌ها، بلکه با اندیشیدن، انتخاب کردن و تجربه کردن. اما نکاتی وجود دارند که بهتر است بهشان توجه شود: فلسفه‌های دیگران = «آینه»، نه «مسیر آماده» فلسفه‌های مختلف مثل آینه‌ان: بهت نشون می‌دن انسان‌ها چطور به زندگی نگاه کردن ولی نمی‌گن تو دقیقاً چی باشی.تو رو مجاب نمیکنن,بهت یه چشم انداز دیگه میدن.

اینجا قراره چندتا از فلسفه های مختلف رو نشون بدیم.به امید اینکه فلسفه ی خودتون رو پیدا کنید. اپیکوری‌ها: شادی = لذتِ ساده و آرام اپیکور نمی‌گفت «ولخرجی و لذت زیاد». برعکس: درد کمتر = شادی بیشتر لذت‌های ساده (دوستی، آرامش، غذا ساده) ترس از مرگ و آینده را کم کن شادی = آرامش + کم کردن درد + زندگی ساده

نیچه: شادی از «معنا و قدرت درونی» نیچه می‌گه: زندگی همیشه راحت نیست اما اگر «چرا» داشته باشی، سختی‌ها قابل تحمل می‌شن شادی = داشتن هدف + قوی شدن از سختی‌ها

اگزیستانسیالیسم: خودت معنی بساز اینا می‌گن: زندگی از قبل معنی نداره تو باید خودت معنی بسازی پس شادی یعنی: انتخاب کردن مسئول بودن ساختن زندگی خودت شادی = آزادی + ساختن معنا

بودیسم: رهایی از وابستگی بودا می‌گه: رنج از «وابستگی» میاد به آدم‌ها، چیزها، حتی فکرها پس شادی یعنی: کمتر وابسته بودن ذهن آگاه (mindfulness) شادی = رهایی + آگاهی لحظه‌ای

فلسفه‌های مختلف مثل یک «منبع ایده» هستن، نه یک دستور آماده برای زندگی. ما با شناخت، مقایسه و تجربه‌ی این فلسفه‌ها می‌تونیم بفهمیم چه چیزهایی با ذهن و زندگی‌مون جور درمیاد و در نهایت فلسفه‌ی شخصی خودمون رو بسازیم. اما این ساختن یعنی تقلید نیست؛ یعنی انتخاب کردن، فکر کردن و امتحان کردن در زندگی واقعی.