🪞:توایس داره فراموش میشه ؟!

آیا واقعاً توایس داره فراموش میشه؟ (راستی هانا سلام میکنهه،یادم رفت بگ-)

خب اولین چیزی که هست اینه که:کیپاپ خیلی سریع پیش می‌ره! وقتی توایس شروع کرد، فضای کیپاپ یه مدل خاصی بود. بعد نسل چهارم و پنجم اومدن که سبک‌های موسیقی‌شون، استایل‌شون و حتی نحوه تعاملشون با طرفدارها توی تیک‌تاک و شبکه‌های اجتماعی کاملاً متفاوت‌تر و پرجنب‌وجوش‌تره. توایس الان به عنوان یه گروه “سن‌دارتر” (نسبت به گروه‌های تازه‌کار مثل بیبی‌مانستر که نسل پنج حساب میشن) دیده می‌شه. مخاطبای جدید کیپاپ(همون نیو کیپاپرا)ممکنه دنبال چیزهای تازه‌تر باشه، ولی این به معنی بی‌ارزش شدن توایس نیست، فقط یعنی اون‌ها دیگه “ترند نوظهور” نیستن.

۲. دومین چیز،تغییر سبک موسیقیشونه یادتونه(وانس های قدیمی)اون دورانِ طلایی که آهنگ‌هاشون خیلی “کیوت” و پرانرژی بود؟ خب، دخترا دیگه بزرگ شدن!(یعنی چ-) سبک موسیقی‌شون هم از اون حالت فانتزیِ اولیه‌شون فاصله گرفته و به سمت کارهای پخته‌تر و مدرن‌تر رفته. خیلی از فن‌های قدیمی که عاشق اون سبکِ خاص بودن، ممکنه با این تغییر سلیقه، اون هیجان اولیه رو نداشته باشن، اما خب، این بخشی از بزرگ شدنِ آیدل‌هاست.(حقیقتیه که باید بپذیریم)

خب اول به مینا کوچولو در بالا بنگرید😝۳. مدیریت کمپانی و استراتژی جی‌وای‌پی (JYP) نمی‌شه از مدیریت کمپانی حرف نزد!مگه میشه جوپ اوپا رو فراموش کنیم؟فداش بشم(زارت)جی‌وای‌پی توایس رو به شدت توی ژاپن فعال نگه داشته (که اونجا هنوز هم می‌ترکونن و پادشاهی می‌کنن!). تمرکز خیلی زیاد روی بازار ژاپن باعث شده اون حضورِ پررنگِ روزانه توی رسانه‌های کره‌ای که قبلاً داشتن، یه مقدار کمرنگ‌تر بشه. برای طرفدارِ کره‌ای یا اینترنشنال که منتظرِ کارهای پشت سر هم تو کره هست، این ممکنه حسِ دور شدن رو ایجاد کنه.(هعی هعی ایشالا سر قب.رت خرما بدم جی وای پی)

واعای دستم خورد- (ببخشید که دچار عکس قحطی از توایس شدم) (ولی این نایونه بخدا-)