نگاهی به کرم چاله ها

امروز میخوایم درباره کرم چاله و چگونگی ان صحبت کنیم

دنیای ما پر از فراز و نشیب هست چیزی که این دنیارا جذاب کرده در واقع مبنای فیزیک و نجوم هست امروز هم میخوایم درباره ی مبنای کرم چاله صحب کنیم

کوه بسیار بلندی را در نظر بگیرید که دو شهر در دو طرف آن قرار گرفته‌اند و هیچ راه ارتباطی با یکدیگر ندارند. مردم هر شهر برای رفتن به شهر دیگر باید کوه را دور بزنند و مسیر بسیار طولانی را طی کنند. تعدادی افراد تحصیل‌کرده پیشنهاد دادند راه آسان‌تری نیز برای رفت‌وآمد بین دو شهر وجود دارد، حفر تونل از میان کوه. این تونل راه‌ میانبری برای رفتن از شهری به شهر دیگر خواهد بود. ایده حفر تونل از میان کوه، مشابه ایده وجود کرم چاله در فضا است. کرم چاله همانند تونلی بین دو مکان یا نقطه بسیار دور در کیهان، مدت زمان سفر بین این دو نقطه بسیار دور را کوتاه می‌کند.

اما کرم‌چاله فضایی چیست؟ کرم‌چاله در واقع تونلی بین دو نقطه‌ی دوردست از جهان است که زمان رسیدن از یک نقطه به نقطه‌ی دیگر را کوتاه می‌سازد؛ بنابراین به‌جای اینکه سفر از یک کهکشان به کهکشان دیگر میلیون‌ها سال به طول بینجامد، تحت شرایط مناسب می‌توان این سفر را به چند ساعت یا حتی چند دقیقه کاهش داد.

البرت انیشتین و ناتان روزن در سال ۱۹۳۵، ساده‌ترین راه‌حل ممکن را برای کرم‌چاله‌ها کشف کردند. به همین دلیل گاهی به کرم‌چاله‌ها، «پل‌های اینشتین، روزن» هم گفته می‌شود. اینشتین و روزن کار را با راه‌حل ریاضی برای یک سیاه‌چاله آغاز کردند که ترکیبی از یک تکینگی (نقطه‌ای با چگالی بی‌نهایت) و یک افق رویداد (منطقه‌ی اطراف تکینگی که هیچ چیز نمی‌تواند از آن فرار کند) است. آن‌ها متوجه شدند که می‌توان این راه‌حل را به نقطه‌ی مقابل سیاه‌چاله یعنی سفیدچاله هم گسترش داد.

کرم‌چاله را می‌توان به صورت تونلی تصور کرد که پایانه‌های آن در نقاط مجزایی از فضا-زمان قرار دارند (یعنی مکان‌های متفاوت یا نقاط متفاوتی از زمان یا هردو). کرم‌چاله‌ها با نظریه نسبیت عام آلبرت اینشتین سازگاری داشته اما وجود کرم‌چاله در جهان واقعی هنوز مشاهده نشده است