چه میشد اگر همه ی پست ها ویژه می شدند ؟

۱. از بین رفتنِ مرز «کیفیت» و «کمیت»: ویژه شدنِ همه‌چیز، معنای «ویژه بودن» را از بین می‌برد. در حال حاضر، ویژه شدن به معنای تلاشِ کاربر برای تولید محتوای جذاب، عکس‌های باکیفیت و ایده‌های خلاقانه است. اگر همه ویژه باشند، دیگر انگیزه برای تلاش بیشتر وجود ندارد و احتمالاً کیفیتِ کلیِ پست‌ها افت می‌کند چون دیگر رقابتی برای دیده شدن نیست.

۲. هرج‌ومرج در بخش «ویژه‌ها»: تصور کن صفحه اصلی (Home) را باز می‌کنی و می‌بینی هزاران پستِ «ویژه» وجود دارد. در این صورت، تشخیصِ پست‌های واقعاً خوب از پست‌هایی که صرفاً شانسِ ویژه شدن داشته‌اند، غیرممکن می‌شود. کاربرها برای پیدا کردن یک تستِ خوب، باید ساعت‌ها در لیست‌های بی‌پایانِ پست‌های ویژه بگردند.

۳. هجوم کاربران جدید و قدیمی: احتمالاً حسِ «قدردانی» برای کاربرانی که همیشه برای ویژه شدن زحمت می‌کشیدند از بین می‌رود، اما از طرف دیگر، حسِ برابریِ عجیبی ایجاد می‌شود. پست‌های تازه واردها (که قبلاً هرگز دیده نمی‌شدند) حالا در کنار پست‌های کاربران قدیمی قرار می‌گرفتند و این می‌توانست فضای تستچی را از یک «جمع محدودِ حرفه‌ای» به یک «فضای کاملاً دموکراتیک و شلوغ» تبدیل کند.

۴. خستگی چشم و ذهن: مغز ما طوری طراحی شده که چیزهای خاص را سریع‌تر تشخیص بدهد. وقتی همه چیز «خاص» باشد، ذهن دیگر نمی‌تواند چیزی را به عنوان «مهم» شناسایی کند و عملاً هیچ‌چیزی دیگر جذاب به نظر نمی‌رسد.

اگر بخواهیم این وضعیت را از نگاهِ یک «تستچی‌باز» ببینیم: شاید در لحظات اول برای همه کاربران، مخصوصاً کسانی که همیشه برای ویژه شدن تلاش می‌کردند، خیلی حسِ پیروزی و خوشحالی داشته باشد؛ اما بعد از یکی دو روز، احتمالاً همه دلشان برای سیستمِ سخت‌گیرانه و لذتِ «ویژه شدن» تنگ می‌شد! چون بخشی از لذتِ تستچی، همان حسِ «موفقیت» بعد از تلاش برای ویژه شدن است.