"آیا میدانستید اولین کنسول بازی جهان نه توسط سونی یا نینتندو ، بلکه توسط یک مهندس آمریکایی به نام رالف بائر ساخته شد؟ ایدهای که در یک عصر عادی و در حال انتظار کشیدن پشت در دفتر کار به ذهنش رسید، دنیای سرگرمی را برای همیشه متحول کرد. در این مقاله، هم با مگناوکس ادیسه آشنا میشوید و هم میخوانید که چگونه یک لحظه ساده ، جرقهای بزرگ زد."
تولد یک ایده در پایانه اتوبوس سال ۱۹۶۶ بود. رالف بائر، مهندس ارشد شرکت سندرز اسوشیتس (Sanders Associates) در نیوهمپشایر، در حال انتظار برای همکارش بیرون یک پایانه اتوبوس در نیویورک ایستاده بود . در آن لحظات بیکاری، ناگهان ایدهای که حدود ۱۵ سال قبل (۱۹۵۱) به ذهنش رسیده بود اما توسط مدیرانش رد شده بود، دوباره جان گرفت . او بعدها در مصاحبهاش گفت: «در آن زمان حدود ۴۰ میلیون دستگاه تلویزیون فقط در آمریکا وجود داشت. آنها به معنای واقعی کلمه التماس میکردند که کاری جز تماشای برنامههای تجاری با آنها انجام شود» .
بائر همان جا شروع به یادداشتبرداری کرد. همان شب، آن یادداشتها را تایپ کرد و چهار صفحه پر کرد . تنها پنج روز بعد، یک طرح فنی اولیه برای نمایش دو نقطه متحرک روی صفحه تلویزیون کشید . مهمترین تصمیم او این بود که سیگنال بازی را از طریق ورودی آنتن به تلویزیون بفرستد تا روی کانال ۳ یا ۴ نمایش داده شود؛ تصمیمی که بعدها به استاندارد کل صنعت کنسولهای بازی تبدیل شد . تا ۲۰ اکتبر ۱۹۶۶، یعنی کمتر از دو ماه بعد، بائر اولین نمونه کارِ دستگاه را ساخته بود: یک بازی تعقیبکردن که در آن یک بازیکن با نقطهاش باید نقطه بازیکن دیگر را تعقیب میکرد . خودش درباره آن لحظه گفت: «ابتدایی بود، بله، اما این یک بازی ویدئویی بود – و سرگرمکننده بود» . اگرچه این پروژه ربطی به کار نظامی شرکت سندرز نداشت، اما مدیرانش به او اجازه ادامه دادند؛ حتی بودجه و یک تیم کوچک در اختیارش گذاشتند .
از جعبه قهوهای تا ادیسه در سال ۱۹۶۷، ایده تکامل یافت: یک عنصر سوم به نام «توپ» به صفحه اضافه شد. تا پایان آن سال، اولین نمونه از بازی تنیس (پینگ-پونگ) کار میکرد . سال بعد، بائر و دستیارانش بیل هریسون و بیل راش، فناوری را ارتقا دادند تا چندین بازی انجام شود. نتیجه چیزی بود که امروز به عنوان «جعبه قهوهای» (Brown Box) میشناسیم؛ نمونه اولیه ادیسه که به خاطر روکش قهوهای چوبنما که برای جذابتر شدن برای سرمایهگذاران روی آن چسبانده بودند، به این نام معروف شد . بائر درباره آن لحظه گفت: «همین که پینگ-پونگ را بازی کردیم، فهمیدیم که یک محصول داریم. قبل از آن خیلی مطمئن نبودیم» .
«جعبه قهوهای» قابلیتهایی داشت که هنوز در کنسولهای امروزی میبینیم: دو کنترلر جداگانه، قابلیت اجرای چندین بازی با تغییر کلیدها و حتی تفنگ نوری . اما مذاکرات برای فروش آن به شرکتهای سازنده تلویزیون از جمله RCA به نتیجه نرسید . اتفاق راه را باز کرد: یکی از کارمندان RCA که از دستگاه خوشش آمده بود، معاون شرکت مگناوکس (Magnavox) شد و هیئت مدیره را قانع کرد به جعبه قهوهای نگاهی دوباره بیندازند . مگناوکس تصمیم گرفت آن را تولید کند. نمونه نهایی در سال ۱۹۷۱ آماده شد و در اوت (مرداد) ۱۹۷۲، مگناوکس ادیسه به عنوان اولین کنسول بازی تجاری جهان وارد بازار شد .
ویژگیهای Magnavox Odyssey ادیسه از نظر فنی بسیار ساده بود: · بدون پردازنده مرکزی (CPU) و بر پایه مدارهای دیجیتال DTL ساخته شده بود · بدون قابلیت صدا – یک ضعف بزرگ که در کنسولهای بعدی برطرف شد · نمایش تنها نقاط و خطوط سفید روی صفحه سیاهوسفید · برای جذابتر شدن، بازیکنان باید ورقههای پلاستیکی شفاف (overlays) را روی صفحه تلویزیون نصب میکردند که زمینه بازی را به تصویر میکشید · کارتریجها در واقع بردهای مدار سادهای بودند که مقاومتها را جور دیگری به هم وصل میکردند – نه چیپهای حافظه · با باتری کار میکرد کنسول با ۱۲ بازی عرضه شد و قیمت آن ۱۰۰ دلار بود . هرچند خود بائر معتقد بود اگر قیمت حدود ۲۰ دلار بود، موفقتر میشد .
فروش و تأثیر بر صنعت ادیسه در سال اول حدود ۱۰۰ هزار دستگاه فروش رفت و در مجموع تا پایان تولید در سال ۱۹۷۵، ۳۳۰ هزار دستگاه به فروش رسید . این رقم در مقایسه با فروش میلیونی کنسولهای بعدی کوچک است، اما برای نخستین محصول از نوع خود موفقیتی تاریخی محسوب میشود. چهار دلیل اصلی برای فروش نهچندان بالای ادیسه وجود دارد: ۱. بازاریابی ضعیف مگناوکس – در تبلیغات این باور ایجاد شد که ادیسه فقط روی تلویزیونهای مگناوکس کار میکند ۲. فروش فقط از طریق نمایندگیهای مگناوکس – نه فروشگاههای معمولی ۳. قیمت ۱۰۰ دلاری – بائر آن را «تصمیم بد» نامید ۴. حذف قابلیت رنگی – مگناوکس قابلیت رنگی جعبه قهوهای را حذف کرد و ورقههای پلاستیکی را جایگزین آن کرد، که بائر آن هم «تصمیم بد» خواند.
با این وجود ، میراث ادیسه بینظیر است. این کنسول راه را برای شرکتهایی مثل اتاری، نینتندو، سونی و مایکروسافت هموار کرد . بعلاوه، ثبت اختراع بائر در سال ۱۹۷۱ (با شماره ۳,۷۲۸,۴۸۰ آمریکا) بعدها سلاحی حقوقی قدرتمند در دعاوی صنعت بازی شد و مگناوکس توانست از اتاری به دلیل نقض حق امتیاز پونگ شکایت کند و مبلغ قابل توجهی دریافت کند . نکته جالب دیگر: اولین ورود نینتندو به صنعت بازیهای الکترونیک، توزیع همین کنسول مگناوکس ادیسه در ژاپن در سال ۱۹۷۵ بود، پیش از آنکه کنسولهای خودش را بسازد .
رالف بائر هیچ وقت فکر نمی کرد صنعت گیم به اینجا برسه
دقیقا
عالی بود
ممنون🎀
عالییی
ممنون از نظر قشنگت☆
اودیسه اولین کنسول تاریخ بود ، ولی کنسولی که میتونیم اولین با نادیده گرفتن سال انتشار حساب کنیم آتاری ۲۶۰۰ هست چون واقعا یه کنسول بازی بود و برخلاف اودیسه خیلی خیلی پیشرفته تر بود..که خب از نظر گیمینگ آتاری ۲۶۰۰ بهتر بود
درست میگی ، پیشرفته تر بود ولی من اینجا میخواستم اولین رو بگم ، جدا از این بحث.
ولی خب خیلی ها آتاری ۲۶۰۰ رو اولین کنسول میدونن چون کنسول بر اساس گیم هست و اودیسه خیلی ضعیفه و خیلی ها حسابش نمیکنن..ولی باز اودیسه اولینه
اره خب ولی بهرحال همون جور که اخرش گفتی اولین بود