به طور کلی ژاپنی ها از سه سیستم نوشتار در جمله ها استفاده می کنن، یعنی سه مدل خط مختلف و منحصر به فرد. چرا اینقدر بیکارن که سه تا خط دارن؟ من نمی دونم (:
برخلاف کشوری مثل چین، ژاپنی ها برای هزاران سال هیچ خط نوشتاری نداشتن و حتی اصلا نمی دونستن نوشتن چیه. بعدش میرن چین و خط چینی رو یاد می گیرن و خلاصه نوشتن وارد فرهنگ کشورشون میشه.
خط چینی کانجی نام داره. در زبان چینی 50 هزار حروف کانجی وجود داره که خود چینی ها تازه فقط 5 هزار تاشو استفاده می کنن و بقیه حروف تجاری هستن. و ژاپنی ها چی؟ فقط 2 هزار تا رو استفاده می کنن. برای همین خط ژاپنی خیلی خیلی ساده تر و آسون تره، و نسبت به خط چینی شلوغی کمتری ایجاد می کنه.
خط هیراگانا با این حروف نوشته میشه. این خط معمولا در حروف اضافه و دستور زبان استفاده میشه، و بعضی از کلمه های ساده هم با این خط نوشته میشن. این خط حروف الفبا زیادی داره، اما برعکس خط کانجی شکل ساده و مشخصی داره و می تونید به راحتی خوندنش رو یاد بگیرید.
خط کاتاکانا شکل ساده تر و خطی تری داره و از این خط برای واژه های خارجی استفاده میشه. همچنین، این خط گاهی برای کلمه های ژاپنی هم استفاده میشه. ممکنه شما این خط رو دیده باشید و متوجه شده باشید که یه کلمه انگلیسی داره خونده میشه. حروف این خط به اندازه حروف هیراگاناست، با این تفاوت که بعضی از حروفی که در زبان ژاپنی استفاده نمیشن، به شکل کوچک تر در کلمه های خارجی نوشته میشن. (زیاد درباره این یکی نمی دونم.)
خط کانجی معروف ترین و رایج ترین خط در ژاپنه و ازش برای اسم ها و کلمه ها استفاده میشه. فکر نمی کنم هیچ الفبا خاصی داشته باشه. ژاپنی ها واژه شناسی دارن و شکل نوشتار کلمه های کانجی رو باید حفظ کنن. (چطوری این همه کلمه رو حفظ می کنن؟) در خط کانجی، هر کلمه شکل و احساسات خودشو داره و یه چیزی رو توصیف می کنه. (یعنی بیشتر شبیه نقاشیه تا خط، اما فکر می کنم الگو خاصی داشته باشه.)
شما می تونید با استفاده از کیبورد روماجی، بدون اینکه حتی نیازی باشه حروف ژاپنی رو حفظ کنید، استفاده کنید. این کیبورد به این شکله که حروف انگلیسی رو داره، و وقتی که تایپ می کنید، به واژه های ژاپنی تبديل میشه. این کیبورد همچنین حروف هیراگانا رو به نزدیک ترین واژه از نظر معنایی در جمله به حروف کانجی تبدیل می کنه و احتمال خطا هم داره. برای همین هر چی اطلاعات شما از کلمه های کانجی بیشتر باشه، کار شما راحت تره.
زبان ژاپنی یه زبان بسیار ساده و به شدت عجیب و گیج کننده است. و این در نوشتار هم وجود داره. اما چرا؟ چون این زبان دارای محدودیت های خیلی زیادیه و کلمه های عجیب و زیادی درونش داره. در حروف ژاپنی، تقریبا هیچ حرف ساکنی وجود نداره و تمام حروف در کنار یه حرف صدا دار تلفظ میشن. حرف ん، با تلفظ "ن" تنها حرف ساکن در زبان ژاپنیه و معمولا در آخر کلمه ها میاد. حرف つ، با تلفظ "تسو" در اول کلمه به شکل "سو" خونده میشه و تنها بخش ساکنش، ت اولشه. (زبان ژاپنی واقعا عجیبه.) گاهی حرف حرف す (سو) در تلفظ های عامیانه به شکل "س" خونده میشه و تلفظ حرف "س" برای ژاپنی ها راحته.
حالا من چطوری اینا رو می دونم و این همه اطلاعات دارم؟ همه اش به لطف ترجمه آهنگ های انیمه است. برای همین حالا کلنه های زیادی رو می دونم. فکر این همه کلمه رو یکی یکی می نوشتم و توی مترجم می زدم، درحالی که می تونستم فقط متن ژاپنی رو کپی کنم (:
نظرات بازدیدکنندگان (0)