اما نقد و بررسی فصل چهارم انیمه کلاس نخبگان

نکته مهم : این پست به‌ هیچ وقت به قصد توهین یا مسخره کردن ساخته نشده. این انیمه از نظر گرافیک و ژانر و سبک داستانش جذابیت زیادی داره و یکی از بهترین انیمه های مدرسه ای روان شناختیه و پر از طرفدار های خودشه. با این حال یه سری مشکلات، مخصوصا در فصل چهارم وجود دارن. و فصل چهارم پتانسیل و جذابیت کافی رو مثل فصل های گذشته نداره. اما چرا؟ درسته، باز هم بخاطر کمبود بودجه است.

اگه فصل چهارم رو با دقت و جدی دنبال کرده باشید، حتما متوجه تفاوت زیادش با فصل های قبلی و طولانی و کسل کننده بودنش شده باشید. فصل چهارم این انیمه با فاصله بسیار کم از فصل سوم ساخته شد و خیلی سریع تر از حد انتظار منتشر شد. این فشردگی زمانی باعث شد بودجه استدیو انیمه به شدت کاهش پیدا کنه و سازنده ها به فکر راه هایی برای ساده تر و سریع تر کردن روند ساخت انیمه باشن. برای همین گرافیک انیمه به شدت خشک و کم حرکت شد و روایت انیمه خیلی کند و حوصله سر بر شده.

اگه فصل سوم رو دیده باشید، قطعا از گرافیک و طراحی های فصل چهارم به شدت عصبی و کلافه شدید. در فصل سوم شخصیت ها خیلی زنده تر و طبیعی تر بودن و سایه ها و افکت های نوری طوری تنظیم شده بودن که زمینه تاریک تر بود و حس شخصیت ها رو کاملا عميق و قابل درک نشون می داد. و این کار جذابیت بصری رو چندین برابر زیبا تر کرده بود و بازتاب می داد.

اما در فصل چهارم این سایه ها و افکت های نوری به خاطر محدود در ساخت وجود ندارن. و این تنها مشکل نیست. چشم‌ های شخصیت ها به شدت درشت هستن و خیلی کم حرکت دارن. حرکت شخصیت ها به شدت محدود شده و تقریبا شخصیت ها هیچ حرکت خاصی ندارن. در بیشتر سکانس ها شخصیت ها ثابت هستن و خیلی کم و به زور حرکت می کنن. این موضوع باعث کند تر دیده شدن انیمه میشه و باعث میشه انیمه خیلی حوصله سر بر تر بشه.

به جز موضوع گرافیک و حرکت، فصل چهارم مشکلات بزرگتر دیگه ای هم داره که باعث شده انیمه به شدت طولانی و کسل کننده بشه. یکی از این مشکلات داستان پردازی و خط روایی داستانه. داستان فصل چهارم به شدت کند و به زور جلو میره و این کند بودن واقعا رو اعصابه. در قسمت های اول، سال ها اولی ها آیانوکوجی رو به چالش می کشن تا اخراج کنن و قبول دارم که واقعا عالی بود. اما در ادامه آزمون جزیره شروع میشه و آیانوکوجی در بعضی از قسمت هابا سال سومی ها رو به رو میشه، اما فقط یه ارتباط سطحی و ساده داره و به این شخصیت ها به اندازه کافی پرداخته نمیشه و داستان سریع ازشون رد میشه. همچنین، سال سومی ها حس اضافه بودن در انیمه رو میدن، و یکی دیگه از عوامل کند شدن و طولانی تر شدن انیمه هستن.

با این حال، هیچ کدوم از مشکلاتی که گفتم، مشکل جدی و بزرگی حساب نمیشن. بزرگ ترین مشکل این انیمه، سیستم مدرسه است. این مشکل از آخرای فصل سوم شروع شد و از همون اول بد جوری رو اعصاب بود. یکی از عوامل مدرسه برای اینکه آیانوکوجی رو به زور اخراج کنه و برگردونه به اتاق سفید، یه سری آزمون های سخت با دلایل و رفتار های غیر منطقی و بدون هیچ توضیح درستی اجرا می کنه و سر همین چند تا دانش آموز ناعادلانه اخراج میشن. و این موضوع حتی در فصل چهارم هم ادامه داره و هی داره بد تر و مسخره تر میشه.

می دونید بر تر از اون چیه؟ نویسنده ناول آزمون جزیره در فصل رو با ابعاد بزرگ تر و سنگین تر دوباره تکرار کرده و آورده توی بخش سال دوم که توی انیمه میشه فصل چهارم. داستان انیمه عملا داره وارد یه چرخش بی هدف و تکرار شونده میشه. این یکی از مهم ترین دلایلیه که باعث افت فصل چهارم میشه و حتی پتانسیل انیمه رو به شدت کاهش میده. من تا قسمت 13 بیشتر ندیدم، نمی دونم ادامه اش چی میشه، اما مطمئنم اتفاق های خوبی در انیمه نخواهد افتاد.

این انیمه از همون اول پیام ناعادلانه بودن و بی رحم بودن دنیا رو به ببیننده ها میده. حتی در یکی از قسمت ها لاشه یه پروانه که روی زمین افتاده رو نشون میده که توسط مورچه ها داره خورده میشه. این نکته اصلی انیمه است، و نشون میده که در این مدرسه همه بی رحم هستن و برای خودشون تلاش می کنن، و اگه کسی زیادی مهربون باشه کارش تمومه. این موضوع در فصل سوم و چهارم برجسته تر و بزرگتر میشه. و ما با این چالش ها و بازی های مسخره و ناعادلانه رو به رو هستیم. اما در فصل چهارم تعداد شخصیت ها خیلی زیاد شده و انیمه بیش از حد شلوغ شده. این شلوغی باعث کمتر شدن کنترل روی داستان و افت پتانسیل شخصیت های داستان میشه.

و مهم ترین نکته داستان که شاید هیچ کس هنوز بهش توجه نکرده باشه اینه، چرا هیچ کس نسبت به سیستم اداری مدرسه شکایت نمی کنه؟ آزمون های سخت، تلاش برای اخراج آیانوکوجی، و حتی رها کردن بچه ها توی یه جزیره بزرگ و خطرناک. همه حرف مسئول مدرسه رو سریع قبول می کنن و دستورات اونو اجرا می کنن، اما هیچ کس شکایت نمی کنه که چرا هی دارن آزمون های سخت و دشوار می شود گیرن و بچه ها رو اخراج می کنن. موضوع مهم اینه که به جز پدر شخصیت های اصلی، هیچ پدر و مادری درون انیمه نیست. و پدر شخصیت های اصلی مثل آیانوکوجی هم اصلا درون داستان نیستن و حتی از پشت صحنه هم تقریبا حذف شدن. این باعث میشه شخصیت ها بیش از حد بالغ به نظر برسن و حتی عوامل مدرسه با اونا مثل دانش آموز دبیرستانی نه، بلکه مثل آدمای مستقل و کاملا بالغ رفتار می کنن. و این واقعا آزار دهنده است، چون انیمه رو به شدت غیر واقعی و غیر قابل لمس می کنه و باعث میشه احساس کنی همه چیز درون یه دنیای دیگه داره اتفاق می افته، نه دنیای واقعی.