هاشیموتو چیست؟ وقتی بدن شروع به تخریب خود می کنند

در این پست به معرفی بیماری هاشیموتو می پردازیم

هاشیماتو نوعی بیماری خود ایمنی است که در ان سیستم ایمنی بدن تیروئید را با مهاجم بدن اشتباه می گیرد و به آن حمله می کنددحدود 5 درصد مردم یعنی تفریبا یک نفر ازهر بیست نفر در طول عمر خود به ان مبطلا می شوند این بیماری در زنان هفت برابر مردان است این بیماری اولین بار در سال ۱۹۱۲ به وسیلهٔ هاکارو هاشیموتو در آلمان کشف شد

حالا هورمون های اصلی تیروید چیه که کم کاری تیروئید آنقدر بد است ؟ هرمون‌های اصلی تیروئید: T4 (تیروکسین): به مقدار بیشتری تولید شده (حدود 80%) و غیرفعال‌تر است، اما در بدن به T3 تبدیل می‌شود. T3 (تری‌یدوتیرونین): فرم بسیار فعال تیروئید است که نقش اصلی را در متابولیسم دارد. کلسیتونین: هورمون دیگری که برای کاهش غلظت کلسیم خون ترشح می‌شود.  وظایف و عملکرد تیروئید: کنترل سوخت‌وساز: تنظیم سرعت مصرف انرژی و تولید گرما. عملکرد قلبی: تنظیم ضربان قلب. رشد و توسعه: تاثیر بر رشد مغز و سایر اعضا. تعادل وزنی: تنظیم اشتها و چربی‌سوزی => تیرویید تقریبا روی همه اعضای بدن تاثیر دارد از مو گرفته تا قلب🙂

ژنتیک: اغلب افرادی که به بیماری هاشیموتو مبتلا می شوند مثل من با سوابق خانوادگی در مشکلات تیروئید و یا دیگر بیماری‌های خودایمنی در تیروئید رو به رو بوده اند، به همین دلیل ژنتیک و وراثت یک فاکتور برای این بیماری در نظر گرفته می شود. ید بیش از حد: با اینکه ید به عنوان یک عنصر لازم برای تولید هورمون های تیروئید محسوب می شود و بدن به آن نیاز دارد ولی وجود ید بیش از حد نیز به عنوان یک محرک برای برخی بیماری های تیروئید در افراد مستعد مطرح شده است. قرار گرفتن در معرض تابش و تشعشع: پژوهش هایی که پس از بمباران هسته ای ژاپن، حادثه چرنویل در شوروی و درمان های اشعه ای که در بیماری سرطان خون که به نام هوکچین معرفی می شود، انجام گرفته است نشان می دهد تشعشع می تواند باعث افزایش احتمال ابتلا به بیماری های تیروئید شود، در حقیقت در این مناطق و افراد تعداد بیماران تیروئید به طور چشمگیری افرایش یافته است.

خستگی* حساسیت بیشتر به سرما*یبوست*پوست خشک*افزایش وزن*صورت پف کرده*مو و پوست زبر*ضعف عضلانی*درد، حساسیت به لمس و سفتی عضلانی*نازک شدن مو و ریزش مو *کُند شدن ضربان قلب (برادی کاردی)*افسردگی*مشکلات حافظه

در گذشته، سرنوشت افراد مبتلا به بیماری هاشیماتو بسیار تلخ و ناگوار بود. تا پیش از اواسط قرن بیستم، این بیماری نه قابل تشخیص دقیق بود و نه درمان مؤثری برای آن وجود داشت. این افراد سال‌ها با علائم آزاردهنده کمکاری بی آنکه بدانند ریشه این مشکلات یک بیماری خودایمنی قابل کنترل است. در مراحل پیشرفته، عوارض خطرناکی مانند میکسدم، نارسایی قلبی و در نهایت کمای میکسدما (که اغلب به مرگ منجر می‌شد) در انتظارشان بود. و پزشکان جز تجویز عصاره‌های نامطمئن و پُرعوارض غده تیروئید حیوانات یا انجام جراحی‌های پُرخطر، راه دیگری برای کمک به آنها نداشتند. با این حال، سیر تحول درمان این بیماری یکی از موفقیت‌های چشمگیر پزشکی مدرن به شمار می‌رود امروزه دارویی به اسم لووتیروکسین کشف شده که این بیماری مدریت و درمان می کنند

در گذشته، بیماری هاشیماتو برای نوجوان‌ها و جوان‌ها واقعاً سخت و ترسناک بود. چون اگر کسی در سن رشد به این بیماری مبتلا می‌شد، بدون اینکه بداند چرا، مدام خسته و بی‌حال بود، نمی‌توانست روی درس‌هایش تمرکز کند، مدام احساس سرما می‌کرد و وزنش بی‌دلیل بالا می‌رفت. اطرافیان فکر می‌کردند او تنبل یا افسرده شده، در حالی که مشکل از تیروئیدش بود. خیلی از این نوجوان‌ها به خاطر کندی ذهن و خستگی مفرط، از تحصیل عقب می‌ماندند و نمی‌توانستند مثل دوستانشان زندگی معمولی داشته باشند. در موارد شدید، بیماری آن‌قدر پیشرفت می‌کرد که جانشان را تهدید می‌کرد و پزشکان هم درمان مؤثری برای کمک به آنها نداشتند.