بیوگرافی یک سوشی😺

دروددد! حقیقتاً چون بیوی قبلی خیلی چیزا رو نداشت یکی دیگه ساختم، امیدوارم تونسته باشم خود واقعیمو توصیف کنم🤸🏻‍♀️

خب..اسم واقعیم پردیس هست. ملقب به سوشی،آتسوشی،آتسو،پری و ... متولد فروردین ۹۱ هستم:) هشتمم و میشه گفت درسم خوبه.(با زحمات مادر^-^) متولد تهران و چند ماهیه ساکن شمال.. از لحاظ ظاهری: موهام کوتاه، کمی موجی و خرماییه قدم ۱۶۲ هست و لاغرم ولی مردنی نه- همچنین عنبیه های قهوه ای دارم😂 استایل اسپرت و کلاسیک رو دوست دارم. امضام هم لو رفت🤭 ...

اخلاق: Infp,شاید بشه گفت مهربونم، سعی میکنم کسی رو نرنجونم وگرنه عذاب وجدان میگیرم.*کمی تنبل و گوشه گیرم و تنهایی رو اکثر اوقات ترجیح میدم، اضطراب اجتماعی و کمبود اعتماد به نفس؟ بله...دارم تلقین نمیکنم لطفا متوجه باشین. آدم خیلی باهوش و خنگی نیستم،زیاد فکر و خیال پردازی میکنم- بقیه رو خوشحال نگه میدارم حتی اگه خودمو له کنم،زیاد خود واقعیمو نشون نمیدم و در شرایطی اشکم دم مشکمه.گاهی دلقکم و گاهی بی احساس در یک جمله: یه دختر درونگرای سردرگم و عجیب.

علایق: همونطور که میدونید ژاپن رو خیلی-🤡 بگذریم از ژاپن بهتره...انیمه، ژاپنی(هم زبون هم آدماش)،جیپاپ( گروه هیگِدان مخصوصاً)،کاراته،گورباح، پرنده و قورباغه، رنگ آبی و سفید رو میدوست،هنر کمی،🍒🍓🥔🍄🥒🌽🍑🍌🥐🍙🍜🍝🍦🍰 🥛و 🍫،طراحی کردن هم که...تو مدرسه خیلی فعال و خلاق میشم- خانوادم،خدا>>>>،اسپای فمیلی، تستچی و کاربراش،ساده بودن،جی دراما کم میبینم ولی آره..گیمر هم نیستم😄 بوی نم خاک،بوی کاغذ کتاب و جنگل را میدوست. شاید بشه گفت یه اوتاکو ام که زیاد انیمه نمیبینه. اصلا به ترتیب توجه نکنید با تشکر😺

تنفرات بدون قصد توهین به هیچکس: حشرات(قشنگن ولی..ازشون میترسم🥀) عسل به تنهایی،مویز،عناب،آلو شیرین،کشمش،🥕، بحث کردن سر نخود سیاه،علوم، ریاضی(از درگیر شدن مغز بیشتر) و غرور بیش از حد.. مدرسه،درس،امتحان، هیترا ، مسخره کنندگان(به ویژه اونایی که برای باحال بودن اینکارو میکنن)، گاهی خودم(وقتایی که وسط حرف کسی میپرم یا چیزای ساده رو نمیفهمم،مغرور میشم و پز میدم یا به کسی آسیب میزنم)، از زمان 👶🏻 از کارای دخترونه بدم میومد حتی کارتونای پرنسسی(قیافم هم داره نشون میده نه؟)🌚

بقیه دیگه چی میگن؟... خواهر برادر ندارم ولی خیلی وقت پیش داداش کوچولو میخواستم که فهمیدم چه عذابیه... الان خوشحالم. خوشحالم که دارم با دنیای بیرون ارتباط میگیرم، حتی اگر کم باشه.. و آرزویی که میخوام بهش پایبند باشم اینه: یاد گرفتن زبان ژاپنی تا n2 ی JLPT ، به ژاپن رفتن برای دانشگاه هنر و در نهایت...مانگاکا شدن.