ستاره ام را گم کرده ام...

سلام، سوشی صحبت میکنه! اولا که این پست دارای اسپویله⚠ دوما که ایده اش دیشب وقتی ستاره ها رو بعد کلی برف دیدم به ذهنم رسید و کپی نیست:)

ستاره ها؛شاید باور نکنی، ولی آنها را پس از مدتی طولانی دیده ام...در حقیقت مدیون آن دیشب برفی ام که دوباره صد ها نور کوچک ولی گرما بخش را برایم نمایان کرد؛همان روشنایی پرشوری که مدام در مقابل دیدگانم سوسو میزند.

ممنونم!ممنونم که مرا به بهانه آن ستاره ها، مهمان چشمان بی انتهایت کردی...اما می دانی؟بازهم چیزی وجود دارد که قلب تسخیر شده ام را درهم می فشارد،آن هم این است که تو دیگر اینجا نیستی...

نیستی تا دوباره بتوانم به آن مردمک کنجکاو و انتقام جویت بنگرم و علاوه بر آن،چیزی بود که قبل از پر کشیدنت دوست داشتم تو را در شنیدنش شریک کنم.

نه نصیختی خواهرانه بود و نه تکرار آرزو های دیرینه ام...فقط و فقط درخواستی بود که اینجا،درست رو به رویم بمانی و از کنارم شانه خالی نکنی...اکنون می شنوی، درست است؟

اما به گمانم دیگر فرصتی نیست که بگویم "دوستت دارم...آکوا."