فکت هایی در مورد انسان ها

انسان ها و فیل ها تنها موجوداتی هستند که چونه دارند دلیل:چانه در انسان نتیجه‌ی تغییرات تکاملی فک و صورت است؛ این بخش به توزیع فشار هنگام جویدن، هماهنگی عضلات برای گفتار و حتی زیبایی‌شناسی چهره کمک می‌کند. هنوز اجماع علمی کامل درباره علت دقیق شکل‌گیری آن وجود ندارد، اما چند نظریه مهم مطرح شده است. --- نقش‌های احتمالی چانه ۱. تقویت مکانیکی فک - چانه به عنوان تکیه‌گاه استخوانی عمل می‌کند و فشار ناشی از جویدن و گاز گرفتن را بهتر پخش می‌کند. - این ویژگی باعث می‌شود فک‌های کوچک‌تر و ظریف‌تر بتوانند نیروهای زیاد را تحمل کنند. ۲. ارتباط با گفتار - برخی پژوهشگران معتقدند تغییرات فک و شکل‌گیری چانه با حرکات پیچیده زبان و تولید صداها مرتبط بوده است. - هرچند عضلات زبان مستقیماً به چانه وصل نیستند، اما تغییر شکل فک می‌تواند به پایداری حرکات گفتاری کمک کند. ۳. پیامد تغییرات دیگر در صورت - نظریه‌ای می‌گوید چانه ممکن است محصول جانبی کوچک شدن صورت و دندان‌ها باشد. - وقتی دندان‌ها کوچک‌تر شدند و فک تغییر شکل داد، بخش جلویی فک به صورت برجسته باقی ماند. ۴. زیبایی‌شناسی و انتخاب اجتماعی - چانه به عنوان بخشی از تقارن و جذابیت چهره شناخته می‌شود. - در فرهنگ‌های مختلف، برجستگی یا شکل خاص چانه می‌تواند نشانه‌ی زیبایی یا قدرت تلقی شود. - این موضوع ممکن است در انتخاب جفت و تکامل اجتماعی نقش داشته باشد. --- دیدگاه‌های علمی - نظریه مکانیکی: چانه برای مقاومت در برابر فشارهای جویدن تکامل یافته است. - نظریه تکاملی جانبی: چانه عملکرد خاصی ندارد و فقط نتیجه تغییرات دیگر در فک و صورت است. - نظریه اجتماعی-زیباشناختی: چانه به عنوان عامل جذابیت و هویت فردی اهمیت یافته است. --- جمع‌بندی - چانه ترکیبی از عوامل زیستی، مکانیکی و اجتماعی را در خود دارد. - می‌تواند هم به کارکردهای عملی مثل جویدن و گفتار کمک کند و هم در زیبایی و هویت فردی نقش داشته باشد. - هنوز دانشمندان درباره علت اصلی آن اختلاف نظر دارند، اما روشن است که چانه بخشی مهم از ساختار و ظاهری انسان ها است

قلب انسان یک موتور بی‌وقفه است؛ در طول یک روز معمولی حدود ۱۰۰ هزار بار منقبض و منبسط می‌شود تا خون را در سراسر بدن به گردش درآورد. این یعنی در هر دقیقه تقریباً ۷۰ تا ۸۰ ضربان داریم. اگر این ریتم را در طول یک سال حساب کنیم، عددی نزدیک به ۳۶ میلیون ضربان به دست می‌آید. هر ضربان قلب، خون غنی از اکسیژن را به اندام‌ها و بافت‌ها می‌رساند و همزمان خون بدون اکسیژن را به سمت ریه‌ها برمی‌گرداند تا دوباره تازه شود. به همین دلیل است که قلب را «پمپ زندگی» می‌نامند؛ چون بدون این تکرار بی‌پایان، هیچ سلولی نمی‌تواند زنده بماند.

چشم انسان می‌تواند حدود یک میلیون رنگ مختلف را تشخیص دهد. این توانایی به خاطر وجود سلول‌های گیرنده‌ی نور به نام cones (مخروطی‌ها) در شبکیه است. سه نوع سلول مخروطی داریم که هر کدام به طول موج‌های متفاوت نور (قرمز، سبز و آبی) حساس هستند. ترکیب سیگنال‌های این سه نوع سلول باعث می‌شود مغز ما طیف وسیعی از رنگ‌ها را درک کند. به همین دلیل است که انسان‌ها می‌توانند تفاوت‌های بسیار ظریف بین رنگ‌ها را ببینند؛ مثلاً فرق بین سبز زمردی و سبز زیتونی. این توانایی در هنر، طراحی و حتی تشخیص وضعیت سلامت (مثل رنگ پوست یا چشم) نقش مهمی دارد.

مغز انسان حدود ۸۶ میلیارد نورون دارد. هر نورون مثل یک سیم ارتباطی عمل می‌کند و پیام‌های الکتریکی و شیمیایی را منتقل می‌کند. این نورون‌ها از طریق تریلیون‌ها اتصال به نام سیناپس با هم شبکه‌ای عظیم می‌سازند. همین شبکه است که به ما امکان فکر کردن، یاد گرفتن، احساس کردن و حتی حرکت کردن را می‌دهد. برای مقایسه، اگر بخواهیم تعداد نورون‌های مغز را با ستاره‌های کهکشان راه شیری مقایسه کنیم، تقریباً برابر هستند! این یعنی هر انسانی درون سرش یک «کهکشان کوچک» از ارتباطات دارد.

ریه‌های انسان در مجموع حدود ۷۰ متر مربع سطح دارند. این سطح وسیع به خاطر میلیون‌ها کیسه‌ی هوایی کوچک به نام آلوئول ایجاد می‌شود. اگر همه‌ی این آلوئول‌ها را باز کنیم و کنار هم بگذاریم، مساحتشان تقریباً به اندازه‌ی یک زمین تنیس می‌شود! این طراحی شگفت‌انگیز باعث می‌شود اکسیژن به‌سرعت وارد خون شود و دی‌اکسیدکربن از آن خارج گردد. به همین دلیل است که حتی با یک نفس ساده، بدن می‌تواند مقدار زیادی اکسیژن دریافت کند.

یک چهارم استخوان‌های بدن انسان در پاها قرار دارد. هر پای انسان شامل ۲۶ استخوان است؛ یعنی در مجموع ۵۲ استخوان فقط در دو پا. این تعداد زیاد استخوان‌ها باعث می‌شود پاها انعطاف‌پذیر باشند و بتوانند وزن بدن را تحمل کنند، حرکت‌های مختلف مثل راه رفتن، دویدن و پریدن را ممکن سازند. جالب اینجاست که همین استخوان‌های کوچک و متعدد، وقتی با مفاصل و ماهیچه‌ها همراه می‌شوند، تعادل و ثبات بدن را فراهم می‌کنند. به همین دلیل سلامت پاها نقش حیاتی در کیفیت زندگی روزمره دارد.

بدن انسان می‌تواند در حالت استراحت حدود ۲۰ وات انرژی تولید کند. این انرژی توسط مغز و سلول‌های بدن ایجاد می‌شود؛ مغز به‌تنهایی تقریباً همین مقدار انرژی مصرف می‌کند، یعنی مثل یک لامپ کوچک همیشه روشن است. در واقع، فعالیت‌های الکتریکی نورون‌ها و واکنش‌های شیمیایی سلولی باعث تولید این انرژی می‌شوند. به همین دلیل است که حتی وقتی خواب هستیم، بدن همچنان فعال است و انرژی مصرف می‌کند تا قلب بتپد، ریه‌ها نفس بکشند و مغز رویا بسازد