گل سنگ ، قسمت اول...

افسانه ی گل سنگ آغاز شد!.

افسانه ی انها از اینجا شروع شد : مادری که سخت بیمار بود و دختری که برسر بالین مادر آنچنان گریه میکرد که دل سنگ آب میشد.

پادشاهی ظالم که به دنبال مالیات سربازانش را به داخل خانه ها میفرستاد ، و سربازان بی رحم گردنبند هارا از گردن زنان و گوشواره ها را از گوش دختران میکشیدند! نوبت به خانه ی کاهگلی انان رسید .

.........

مادری که داشت ناله میکرد و دختری کوچک و بی پناه ! سربازی سنگدل میخواست گوشواره هایش را بکشد که با صدایی متوقف شد صدایی قدرتمند که سرباز را متوقف کرد دختر ابتدا نفهمید که او کیست ...

ولی هنگامی که سرباز اورا ولیعهد خواند تا انتهای ماجرا رفت.. پسری با مو هایی پیچ در پیچ که روی پیشانی اش ریخته بود ، چشمان کهربایی ! چندین سال از او بزرگتر مینمود او زیبایی خالصانه ای داشت ای دریغا از این بخت بدش... به دقیقه‌ای ماند که چشمانشان در هم گره خورد؛ چشمان کهربایی آن پسر و چشمان آبیِ دختر روستایی...

تداعی خاک و آب... به ناگاه از دل هردویشان بوی خاک آب خورده بلند شد؛ بویی که هردویشان را از افسانه به بیرون کشید... رنگ نیلی مهمان گونه دخترک شد و وقار حکومتی از صدای ولیعهد رنگ باخت اما گفت: جای گوشواره‌هایش، او را ببرید...