هاوژیـنِ آشپزباشـی!

خب سلامسلام، موش سرآشپز بودنم واقعا لقب مشخصیه ولی برای اطمینان یافتن از اینکه همتون منو به موش سرآشپز بشناسید مجبورم این پست رو بسازم و پست قراره پر از خوراکی باشه پس اگر (گشنه هستید) نزدیک این پست نشید هرچند ترجیح میدم گشنه باشید بغض درون صورتتون رو ببینم😓😓

اون تخم مرغ نانازبلایی که می‌بینید حاصل دست رنج موش سرآشپزتونه که باید برای داداش سه سالش صبحانه سالم درست میکرد اصلا هم ازم نپرسید چرا اون وسط نارنگی گذاشتم چون خوده یارا اصرار داشت که بزارم و خودش می‌دونه دلیلش چیه (تنها دلیلش اینه که رنگش نارنجیه و اصلا هم نمیخوره)

دومین کاری که کردم در ساعت چهار و نیم صبح که ساعت هشت صبح تازه به اتمام رسید درست کردن این موچی ها بود که واقعا از مزشون خوشم میاد و حتی چسبندگیشون برای گیر کردن تو حلق دوستم واقعا مناسبه، به عنوان سلاح گرم استفاده میشه

آشپزی واقعا آروم نمیکنه آدمو، چهاربار قلبم ایست کرد سر بافتن این چون همش جدا می‌شد و به سختی تونستم این مرحله به شدت دردناک و غم‌انگیز رو پشت سر بزارم هنوز دستام سرش یخ می‌کنه

این هم از ناهار امروز که به کمک کل اعضای خانواده اعم از اهورای یک ساله، مامانم، خاله هام درست شده ولی خمیرش کار من بوده بنابراین غذا رو مدیون خلاقیت من هستند کلا همیشه انگشت هستم یعنی از هر انگشتم یک هنر می‌باره خودشیفته هم خودتونید

موش سرآشپز به چی معروفه؟ معلومه کغوسان های نرم و لطیف و بهشتی و قابل گریه کردن هنگام خوردن

این گوگولی های نرم، پای سیب مورد علاقه منه که تنها ترکیب خوشمزه از سیب و دارچینه💓 به نظرم تزیین شدش بامزه تر و انگار نرمتر میشه