خورشید!

آغوشش شمع امید را در دلم روشن می سازد و نور را به تاریکی های وجودم هدیه میدهد:))) -مهران

میگفتند شاید دویدن به سوی خورشید همه چیز را درست کند... شاید گرمای وجودش زخم های قلبت را مرحم بگذارد؛ شاید اگر به دنبالش بروی پیدایش کنی و در آغوشش آرام بگیری...

آنها گفتند اگر خورشید را پیدا کنی غروب برایت دردناک خواهد بود و ماه که بالا بیاید اشک خواهی ریخت؛ بعد با طلوع دوباره اش لبخند بر لبانت خواهد نشست...

نشانه هایشان را دنبال کردم؛ به سوی خورشیدی که از آن گفته بودند دویدم و او را یافتم!

خورشید در مقایسه با تو فقط یه ستاره ی معمولیه :)☀